سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش گردشگری و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

حسین کردی – دکتری جامعه شناسی عضو هیئت علمی،استادیار دانشگاه پیام نور بهشهر
علی جان حسنی – دانشگاه آزاد اسلامی،گروه علوم اجتماعی ،واحد آشتیان/ایران /عضو باشگاه
سید حسن حسینی – دکتری توریسم/دانشگاه سن پترزبورگ،مدرس دانشگاه پیام نور ساری
حمیدرضا اسکندری – کارشناسی ارشد جغرافیای برنامه ریزی شهری/دانش آموخته دانشگاه پیام نور

چکیده:

اندیشمندان علوم اجتماعی بو یژه جامعه شناسیِ توریسم در دو جبهه مطالعات و عقیده قرار دارند،یک نظر توسعه گردشگری وورود گردشگران را عامل تغییر و از بین رفتن فرهنگ جوامع محلی می دانند و سایرین این توسعه را باعث احیای فرهنگ و موجب افزایش توجه به ارزش های نظری و اقتصادی،تجارب فرهنگی، همچون موسیقی، صنایع دستی، آداب و رسوم محلی و …می دانند.مازندران نیز به لحاظ موقعیت طبیعی و جغرافیایی در بخش گردشگری(نزدیک به ۱۲ میلیون نفر گردشگرداخلی و دهها هزار توریست خارجی)جزء استانهای برتر کشور محسوب می گردد.وشهروندیCivilizenship) نیز مفهومی، تابعِ پدیده شهر و شهرنشینی است.روسو شهروند را کسی می داند که در تشکیل خواست همگانی شرکت دارد.در این مطالعه با عنایت به آثار تاریخی-تجربی موجود درصددیم تا به چگونگی تکوین آموزش شهروندی در روند زندگی ساکنان بومی ۳ از طریق ورود گردشگران به استان مازندران بپردازیم.روش تحقیق و تکنیک به کار گرفته در این تحقیق تلفیقی از چند روش مطالعه پیمایشی( ۳۸۴ نفر از بومیان با فرزندان شان)،تاریخی و دو روش کیفیِ مصاحبه گروهی متمرکز و مصاحبه فردی که هر مصاحبه بصورت گروهی ۹۰ و ۴۵ دقیقه مصاحبه های فردی صورت پذیرفته است.کلیه مراحل تحقیق نیز از طریق نرم افزار کیفی SPSS(Ver و( ۱۸ Nvivo4(Ver8 به انجام رسیده است. برخی از موئلفه های شهروندی در این بررسی از جمله دانشگاه،میزان مشارکت عمومی و رعایت حقوق دیگران،زیست اجتماعی و زیست محیطی،میزان مطالعه عمومی و آگاهی به مسائل اجتماعی روز بوده است.نتیجه بحث نشان دادکه:توجه به شهروندی ساکنان مازنی موجب کم توجهی نسل های آینده به فرهنگ بومی شده است.زبان و گویش بومی اولین جزء تغییر در مازندران محسوب می گردد .و با توجه به ضریب تعیین Beta پیش بینی کننده و تبیین کننده،حوزه هایی چون برنامه بومی ۷۶ %، بی توجهی به سرودهای و ترانه های بومی ۸۹ %،غذاهای سنتی ۶۵ %،بازیهای محلی ۸۰ %،جشنهای دینی و اعیاد مذهبی ۵۶ % دچار بی تفاوتی از سوی ساکنان شده که آن را ناشی از تاثیر فرهنگ گردشگران دانستند.و بیشترین میزان این تاثیرات و توجه به شهروندی را مطالعه دانش آجتماعی برعهده داشته است.البته این میزان در بین والدین جوانان مازنی دچار کمترین استحاله شده است.در نهایت می توان گفت که با عنایت به تغییرات فرهنگی موجود جهان و توجه به پایداری فرهنگ بومی می توان شهروندی را در سایه فرهنگ بومی گسترش بخشید.اما شدت استحاله فرهنگی ناشی از گردشگری بسته به غنای فرهنگی یک بوم یا سرزمین دارد.