سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محترم حشمتیان – کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تربیت معلم تهران
هژیر شمسی – کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه یزد
ستاره شمسی – کارشناس مدیریت بازرگانی دانشگاه پیام نور
سهیلا شمسی – کارشناس فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه پیام نور

چکیده:

انرژی‌های تجدیدپذیر شامل منابع متنوع و مختلفی بوده که از انرژی‌های طبیعی و قابل دسترس به وجود می‌آیند با توجه به اینکه این انرژی‌ها صورتی آرمانی ندارند اما استفاده از آنها موجب کاهش مصرف فرآورده‌های نفتی، صرفه‌های اقتصادی، اشتغال زایی و کاهش میزان آلایندگی محیط زیست می‌شود. یکی از این منابع تجدید شونده استفاده از انرژی خورشیدی است، انرژی خورشیدی یکی از مهمترین انواع انرژی‌های تجدید‌پذیر در ایران می‌باشد؛ زیرا اکثر مناطق ایران از توانایی قابل توجهی در استفاده از انرژی خورشیدی برخوردار است. چشم انداز استفاده از این انرژی در کشور ما نیز همانند سایر کشورهای توسعه یافته از اهمیت قابل توجهی برخوردار بوده، تلاش‌هایی که ایران در دهه‌های اخیر انجام داده باعث شده است انرژی‌های تجدید‌پذیر به ویژه انرژی خورشیدی به سبد انرژی‌های ایران افزوده شود. هدف از نگارش این مقاله ارزیابی صرفه‌های اقتصادی ناشی از استفاده انرژی خورشیدی و ارائه راهکارهایی جهت پایدارتر شدن این انرژی می‌باشد. روش تحقیق بصورت توصیفی – تحلیلی و مستندات کتابخانه‌ای با استفاده از آمارهای موجود اقتصادی جهت سنجش صرفه‌های اقتصادی ناشی از انرژی خورشیدی می‌باشد.