سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی هواشناسی و مدیریت آب کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

رضا جاهد – دانش آموخته کارشناسی ارشد آبیاری و زه کشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد عل
نوید جلال کمالی – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، گروه مهندسی آب
حسین بابازاده – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، گروه مهندسی

چکیده:

تغییرات اقلیم در قرن بیست و یکم مهم ترین چالش پیش روی جوامع بشری است . مؤسسات تحقیقاتی بسیاری در سراسردنیا، مدل های مختلف ی را به منظور پیش بینی اقلیم و پارامتر های آن , بخصوص بارندگی و دما , برای آینده ارایه داده اند واز این طریق حدس هایی در مورد نیاز آبی کشاورزی و شهری برای آینده در نظر گرفته اند. عدم اطمینان ناشی از کاربرد مدل های مختلف گردش عمومی جو (AOGCM) سبب شد که در این تحقیق به عنوان هدف اصلی , نتایج مدل های گردش عمومی جو در شبیه سازی پارامترهای اقلیمی برای سال های آماری پایه مورد بررسی قرار گرفته و عملکرد آنها برای پیش بینی داده های دما در منطقه ی کرمان مورد ارزیابی قرار گیرد . در این تحقیق نتایج شبیه سازی پارامترهای دما در ۲۲ مدل (CM4_IPSL، CM3، CM3، CM2.1، CM2.0، CGCM3، CGCM2.3.2، CCSM3.0، BCM2.0، AOM، MICRO3.2_HIRES, HadGEM,HadCM3, FGOAL. E_H, ECHO_GECHAM_5RCM, MK3.0, MICRO3.2_MENDES و SXG_2005) که مورد تایید هیات بین دول تغییر اقلیم در گزارش چهارم می باشد، مورد ارزیابی قرار گرفت . ارزیابی در سطح کمی در این تحقیق با بررسی شاخص های آماری تحلیل خط ا ، مجذور میانگین مربعات خطا (RMSE)، حداکثر خطا (ME)، ضریب تبیین یا تغییرات (CD)، کارآیی مدل سازی (EF) و ضریب مجموع باقی مانده (CRM)، انجام پذیرفت، مشخص گردید که مدل های BCM2.0-CM3.0_INM-AOM در شبیه سازی داده های دمای حداقل ماهانه، مدل های HadGEM-ECHO_G-Mk3.0 داده های دم ای میانگین ماهانه، و همچنین مدل های PCM-Mk3.0-AOM در شبیه سازی دمای حداکثر ماهانه دارای بهترین عملکرد بودند.