سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

شکوفه ماسوری – کارشناسارشد کارگردانی تئاتر و عضو هیات علمی دانشگاه سوره

چکیده:

شیوه ی آموزشی استاد شاگردی در تاریخ زندگی نخبگان و فرهیختگان ایران و جهان شیوه ای برجسته و در بعضی موارد تنها شیوه ی موجود برای آموزش بوده است . در این شیوه هر استاد شاگردانی داشته است که تمامی علم رشته ی تخصصی خود وتمامی علوم متداول عصر را به آنهاآموزش می داده است . هر چند تعداد این شاگردان زیاد بوده ، اما در میان آنان یکی دو شاگرد خاص وجود داشته که تمامی اوقات در کنار استاد به سر می برده اند وعلاوه بر آموزش به شکل دستیاری در پژوهشهای استاد شرکت می کردند.این شیوه با کمی اختلاف، هنوز هم در مرحله ی تدوین تز در مقطع دکتری و پایان نامه ی مقطع کارشناسی ارشد در سیستم آموزشی مدرن جهان وایران وجود دارد . این مقاله با جستاری تاریخی به نمونه هایی از این گونه آموزش در ایران ( ابن سینا و جوزجانی ) و در جهان ( افلاطون و ارسطو ) می پردازد و سپس در عصر حاضر از طریق مصاحبه ی تشریحی با دانشجویان و مدرسان رشته های مختلف ، این سوال را مطرح می کند کهآیا شیوه ی آموزشی استاد شاگردی ، هم اکنون نیز پاسخگوی آموزشماست ؟لازم به ذکر است که شیوه ی انشای مقاله کاملا پژوهشی- نگارشی است و به جز مواردی که به جست و جو های مستند تاریخی خواهد پرداختاستناد اسنادی نخواهد داشت .