سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای روانشناسی و علوم تربیتی

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

فرشیده فتحی هفشجانی – کارشناس ارشد برنامه ریزی درسی
محبوبه عارفی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

نظام های آموزشی با اهداف محتوا روشهای تدریس و سایرعوامل آموزشی نقش موثری درتوسعه یا تخریب میزان فعالیت خلاقانه دانش آموزان دارند نیوتن ۲۰۰۹ روشهایتدریس معلم یکی از مولفه های پرورش فعالیت خلاقانه دردانش اموزان بویژه دردوره ابتدایی میرکمالی و خورشیدی ۱۳۸۸ که بیشتیرن تاثیر را درفعالیت های خلاقانه نسبت به دیگر مراحل آموزش دردانش آموزان دارا است مطرح می باشد استنبرگ ۲۰۰۷ از میان روشهای تدریس روشهایتدریس فعال میزان فعالیت خلاقانه دانش اموزان را درزمینه های مختلف بالا می برد که معلم با ایجاد فعالیت های خلاقانه خود فراگیری تولید دانش درشاگرد اثربخشی خود به اثبات می رساند عراقی و همکارانش ۲۰۱۱ صادقی و افقی ۲۰۱۱ پس بایدجامعه درآگاه کردن معلمان به انواع روشهای فعال تلاش کند تا آنها از روشهای مناسب درکلاس خود استفاده کنند و شرایط مناسبی برای توسعه میزان فعالیت خلاقانه کودکان ایجاد کنند غیاثی ۱۳۸۷ درپژوهشها این نکته مورد تایید قرارگرفته که شیوه تدریس نقطه آغاز هر تحول آموزشی از جمله بروز و پرورش میزان فعالیت خلاقانه محسوب می گردد اثربخشی روشهایتدریس فعال دربهبود و افزایش میزان فعالیت خلاقانه بطور مستقیم و غیرمستقیم درتحقیقات خود موثر دانسته اند.