سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن بلور شناسی و کانی شناسی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

غلام حسین نظری – دانشجوی کارشناسی ارشد پترولوژی گروه زمین شناسی، دانشگاه اصفهان
قدرت ترابی – عضو هیئت علمی گروه زمین شناسی، دانشگاه اصفهان
محمود خلیلی – عضو هیئت علمی گروه زمین شناسی، دانشگاه اصفهان

چکیده:

مجموعه افیولیتی لوگر در کمربند افیولیتی جنوب شرق افغانستان در محدوده بلوک کابل گسترش دارد. این مجموعه بخشی از افیولیت های نئوتتیس، در سیستم کوهزایی آلپ-هیمالیا با سن جایگیری ائوسن محسوب می گردد. مهمترین فاز های تشکیل دهنده پریدوتیت های گوشته افیولیت لوگر، که دارای منشاء اقیانوسی می باشند پیروکسن ها ، الیوین و اسپینل هستند. مقاوم بودن کلینوپیروکسن در سنگ های پریدوتیتی گوشته لوگر باعث گردیده که ترکیب شیمیایی این کانی نسبت به دیگر کانی های موجود در سنگ ( الیوین و ارتوپیروکسن) کمتر تحت تاثیر قرار گیرد. بدین منظور شیمی کلینوپیروکسن ها در لرزولیت، هارزبورژیت، دونیت و کرومیتیت لوگر مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت . کلینوپیروکسن های مورد مطالعه از نوع دیوبسید می باشند Mg# کلینوپیروکسن در واحد های مختلف سنگی افیولیت گوشته لوگر بسیار بالا بوده و در محدوده ای بین ۰/۹۷۶ تا ۰/۹۹۹ در تغییر می باشد. به طور میانگین مقدار ۳Al2O و Cr2O3 کلینوپیروکسن های موجود در لرزولیت ها به ترتیب ۱/۵۳ و ۰/۶۱ درصد وزنی هستند، این مقادیر در هارزبورژیت کمی افزایش می یابند و به ترتیب ۱/۶۵ و ۰/۸۳ درصد وزنی می گردند؛ در دونیت مقدار این دو اکسید به حد اکثر خود می رسد و به ترتیب ۲/۲۶ و ۰/۹ می شوند.