سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی زمین شناسی دانشگاه پیام نور

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

حامد امیرپور – دانشگاه آزاد اسلامی واحد زرند، بخش زمین شناسی
علیرضا شاکراردکانی – دانشگاه شهید باهنر کرمان
سارا درگاهی –

چکیده:

توده های دیوریتی- کوارتز دیوریتی ائوسن بالایی، واقع در غرب منشور افزایشی مکران و گودال جازموریان و شرق گسل جیرفت، بخشی از نفوذیهای موجود در مجموعه گنج است که خود یکی از مجموعه های کمربند افیولیتی جازموریان یا مکرانداخلی می باشد. از لحاظ کانیایی نفوذیها از پلاژیوکلاز، کلینوپیروکسن، آمفیبول، بیوتیت، کوارتز و اپاک تشکیل شده اند. براساس مطالعات شیمی کانی، پلاژیوکلازها ترکیب الیگوکلاز تا بیتونیت دارند و دارای شواهدی از بافتهای غیرتعادلی )از قبیل غربالی و منطقه بندی نوسانی( می باشند که تشکیل این بافتهای غیرتعادلی را می توان به فرایندهایی نظیر تغییرات فشار بخار آب و کاهش فشار همراه با از دست دادن جزئی حرارت در هنگام صعود ماگما مرتبط دانست. کلینوپیروکسنها دارای ترکیب اوژیت باطبیعت ماگمایی متعلق به سری تولئیتی می باشند که در دمای ۱۲۷۷-۱۲۰۹درجه سانتیگراد و فشار کمتر از ۱۲ کیلو بار تشکیل شده اند.