سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن بلور شناسی و کانی شناسی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

شیما عبداللهی – دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی
محمود خلیلی – دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی
مهین منصوری اصفهانی – دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشکده معدن

چکیده:

وده گرانودیوریتی مورد نظر در شمال غرب اصفهان، در نزدیکی روستای ملاطالب در شمال الیگودرز و در امتداد زون سنندج- سیرجان قرار دارد. این توده در اسلیت ها و فیلیت های ژوراسیک نفوذ کرده است که احتمالا می توان به سن بعد از ژوراسیک نسبت داد. توده نفوذی دارای کانی های اصلی از قبیل: کوارتز، پلاژیوکلاز، بیوتیت، مسکویت و میکروکلین می باشد و حاوی کانی های فرعی شامل: تورمالین، گارنت، آپاتیت، زیرکن، آندالوزیت، آلانیت و اسفن می باشد. با بررسی های پتروگرافی، کانی تورمالین دارای اینترفرانس آبی تا بنفش و قرمز بوده و در مقطع طولی بدون شکل و در مقطع عرضی گاهی نیمه شکل تا مثلثی شکل و با گوشه های گرد شده مشاهده می شود. با کمک آنالیز ماکروپروپ، تورمالین ها از نوع دراویت نامگذاری شده و در گروه آلکالی قرار می گیرند. تورمالین ها توانسته اند در ساختمان خود مقداری Li نیز جای دهند.