مقاله شیوع ژن های مقاومت به آمینوگلیکوزیدها در اسینتوباکتر بامانی جدا شده از بیماران شهر تبریز که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در دنیای میکروب ها از صفحه ۲۱۹ تا ۲۲۷ منتشر شده است.
نام: شیوع ژن های مقاومت به آمینوگلیکوزیدها در اسینتوباکتر بامانی جدا شده از بیماران شهر تبریز
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اسینتوباکتر بامانی
مقاله مقاومت به آمینوگلیکوزیدها
مقاله aphA6
مقاله aadB

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علی اکبرزاده کتایون
جناب آقای / سرکار خانم: فرج نیا صفر
جناب آقای / سرکار خانم: کریمی نیک اشرف

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: اسینتوباکتر یکی از عوامل مهم عفونت های بیمارستانی مقاوم به اغلب آنتی بیوتیک های متداول است که نقش مهمی در مرگ و میر بیماران بستری ایفا می نماید. آمینوگلیکوزیدها از داروهای اصلی مورد استفاده در درمان عفونت های ناشی از این باکتری می باشند. با این وجود مقاومت نسبت به آمینوگلیکوزیدها در این باکتری توسعه پیدا کرده است. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی ژن های کد کننده آنزیم های تغییر دهنده آمینوگلیکوزیدها تیپ های aphA6 و aadB در سویه های اسینتوباکتر بامانی جدا شده از بیماران بیمارستان امام رضا شهر تبریز انجام شد.
مواد و روش ها: این پژوهش به صورت توصیفی-تحلیلی بر روی ۱۰۳ نمونه اسینتوباکتر بامانی جدا شده از بیماران بستری در بیمارستان امام رضا تبریز انجام شد. شناسایی و تعیین هویت جدایه ها با استفاده از آزمون های افتراقی و بیوشیمیایی انجام گرفت. ارزیابی الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی به کانامایسین، جنتامایسین، آمیکاسین و توبرامایسین با استفاده از روش انتشار دیسک انجام شد. سپس به منظور ارزیابی حضور ژن های aphA6 و aadB از روش PCR استفاده گردید.
یافته ها: از مجموع جدایه های مورد بررسی، ۵۲ مورد (۴۸٫۵۰%) ژن aphA6 و ۱۶ مورد (۵۳٫۱۵%) ژن aadB را داشتند. همچنین بیشترین میزان مقاومت نسبت به آنتی بیوتیک های کانامایسین (۹۴%)، جنتامایسین (۸۶%)، آمیکاسین (۸۱%) و توبرامایسین (۶۳%) بوده است.
نتیجه گیری: نتایج این پژوهش شیوع قابل توجه ژن های کد کننده آنزیم های تغییر دهنده آمینوگلیکوزیدها در جدایه های اسینتوباکتر بامانی در منطقه مورد بررسی را نشان داد. از این رو ضرورت توجه بیشتر به منظور پایش گسترده مقاومت آنتی بیوتیکی و پیشگیری از انتشار ژن های مقاومت دارویی در این باکتری ها وجود دارد.