مقاله شیوع و ریسک فاکتورهای اختلالات اسکلتی – عضلانی در رانندگان تاکسی درون شهری و بیرون شهری؛ شهر اندیشه سال ۱۳۹۰ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردین ۱۳۹۳ در علوم پزشکی رازی (مجله دانشگاه علوم پزشکی ایران) از صفحه ۴۱ تا ۵۰ منتشر شده است.
نام: شیوع و ریسک فاکتورهای اختلالات اسکلتی – عضلانی در رانندگان تاکسی درون شهری و بیرون شهری؛ شهر اندیشه سال ۱۳۹۰
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رانندگان تاکسی
مقاله اختلالات اسکلتی – عضلانی مرتبط با کار
مقاله ارگونومی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ضیائی منصور
جناب آقای / سرکار خانم: ایزدپناه سونیا
جناب آقای / سرکار خانم: شرفی کیومرث
جناب آقای / سرکار خانم: برزگرشنگل اکبر
جناب آقای / سرکار خانم: ایزدی لای بیدی مرضیه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: ریسک اختلالات اسکلتی – عضلانی در رانندگان تاکسی بالا است، چون آن ها در حین رانندگی در مواجهه طولانی مدت با ارتعاش ماشین، کار ثابت و بدون تحرک، نشستن طولانی مدت و وضعیت بدنی نامناسب می باشند. هدف مطالعه حاضر، بررسی میزان شیوع اختلالات اسکلتی – عضلانی مرتبط با کار و تعیین عوامل مرتبط با آن در رانندگان تاکسی می باشد.
روش کار: مطالعه به صورت مقطعی و از نوع توصیفی – تحلیلی بر روی ۳۰۰ راننده تاکسی که به صورت تصادفی انتخاب شدند، انجام گرفت. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه استاندارد اختلالات اسکلتی – عضلانی نوردیک و چارت ناراحتی بدن استفاده شد. همچنین اطلاعات دموگرافیک رانندگان نیز جمع آوری گردید. آزمون های آماری شامل Mann-Whitney،Kruskal-Wallis  و ANOVA بود.
یافته ها: بیشترین میزان شیوع اختلالات اسکلتی – عضلانی در ۱۲ ماه گذشته به ترتیب مربوط به نواحی کمر (%۵۱٫۲) و زانو (%۴۱٫۸) و کمترین میزان در ناحیه آرنج (%۱۰٫۷) رانندگان بود. بیشترین میزان بازدارندگی از کار و فعالیت های روزانه رانندگان مربوط به درد ناحیه زانو (%۸۴٫۳) بود. کار در محیط شغلی بیشترین سهم در ایجاد درد در ناحیه کمر (%۹۱٫۱)، شانه (%۸۹)، گردن (%۹۲٫۷) و مچ و دست (%۹۶٫۸) را ایفا می کند.
نتیجه گیری: شیوع اختلالات اسکلتی – عضلانی بخصوص در ناحیه کمر و زانو در رانندگان تاکسی بالا بود که احتمالا به دلیل رانندگی در ساعات طولانی و وضعیت بدنی نامطلوب در حین رانندگی می باشد. با آموزش رانندگان در ارتباط با نحوه صحیح نشستن در حین رانندگی، انجام ورزش های کششی، زمان استراحت کافی در شبانه روز و طراحی صندلی ارگونومیک خودرو بر اساس اندازه های آنتروپومتریکی ایرانیان می توان تا حدود زیادی از بروز این اختلالات پیشگیری کرد.