مقاله شیوع اختلال هماهنگی رشدی در کودکان ۳ تا ۱۱ ساله ایرانی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهمن و اسفند ۱۳۹۲ در پژوهش در علوم توانبخشی از صفحه ۱۰۷۷ تا ۱۰۹۹ منتشر شده است.
نام: شیوع اختلال هماهنگی رشدی در کودکان ۳ تا ۱۱ ساله ایرانی
این مقاله دارای ۲۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اختلال هماهنگی رشدی
مقاله آزمون رشد حرکتی درشت-۲

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: باقرنیا رحمان
جناب آقای / سرکار خانم: اصل محمدی زاده محمود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: اختلال هماهنگی رشدی یک ناتوانی دراز مدت بوده و مشکلات اجتماعی، عاطفی و تحصیلی مرتبط با آن ممکن است تا دوران نوجوانی و بزرگسالی ادامه پیدا کنند. به همین دلیل نیاز به شناسایی و مداخله های اولیه در مورد این کودکان ضروری به نظر می رسد. در این راستا هدف از این مطالعه برآورد میزان شیوع اختلال هماهنگی رشدی در کودکان ۳ تا ۱۱ ساله ایرانی بود.
مواد و روش ها: تحقیق حاضر از نوع توصیفی و شیوه انجام آن زمینه یابی بود. به طوریکه از روش نمونه گیری چند مرحله ای سیستماتیک (منظم) برای انتخاب نمونه تحت بررسی استفاده شد. در مجموع والدین ۱۷۸۴ پرسشنامه اختلال هماهنگی رشدی را تکمیل کردند. مطالعه با ۱۵ درصد کودکانی که پایین ترین نمرات کل را از نظر والدینشان دریافت کرده بودند ادامه یافت. به منظور ارزیابی عملکرد حرکتی کودکان و برآورد میزان شیوع اختلال هماهنگی رشدی از آزمون رشد حرکتی درشت-۲ استفاده شد. کودکانی که هر گونه مشکل پزشکی شناخته شده داشتند یا بهره هوشی آنها کمتر از ۷۰ بود از روند مطالعه کنار گذاشته شدند. از آزمون آماری خی دو در سطح معناداری a=0.05 برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد.
یافته ها: شیوع اختلال هماهنگی رشدی در نمونه تحت بررسی ۲٫۷ درصد بود. به طوریکه این میزان در پسران ۳٫۵۳ درصد و در دختران ۱٫۸۵ درصد و نسبت جنسیت ۲ به ۱ بود.
نتیجه گیری: با وجود اینکه این میزان کمتر از گزارش های مطالعات انجام شده قبلی می باشد، توجه بیش از پیش والدین و مسوولین نسبت به اختلال هماهنگی رشدی، غنی تر کردن برنامه های کلاسی تربیت بدنی و ترغیب کودکان به سمت فعالیت های حرکتی به منظور پیشگیری از مشکلات ثانویه مرتبط با این اختلال توصیه می شود.