مقاله شیمی درمانی نئواجوانت با رژیم اپی روبیسین، اگزالی پلاتین و کپیستابین در سرطان موضعی پیشرفته معده: مطالعه دو ساله که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر ۱۳۹۱ در مجله دانشکده پزشکی از صفحه ۴۱۰ تا ۴۱۵ منتشر شده است.
نام: شیمی درمانی نئواجوانت با رژیم اپی روبیسین، اگزالی پلاتین و کپیستابین در سرطان موضعی پیشرفته معده: مطالعه دو ساله
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سرطان معده
مقاله شیمی درمانی نئواجوانت
مقاله رژیم EOX

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سمیعی فرهاد
جناب آقای / سرکار خانم: مداح صفایی افسانه
جناب آقای / سرکار خانم: عصمتی ابراهیم
جناب آقای / سرکار خانم: علی بخشی عباس
جناب آقای / سرکار خانم: میرایی آشتیانی منیرسادات
جناب آقای / سرکار خانم: حداد پیمان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: رژیم اپیروبیسین، اگزالی پلاتین و کپسیتابین (EOX) یکی از رژیم هایی است که برای شیمی درمانی نئواجوانت مراحل موضعی پیشرفته و غیر قابل جراحی سرطان معده پذیرفته شده است. هدف از این مطالعه، بررسی میزان پاسخ به این رژیم و تحمل پذیری نسبت به آن می باشد.
روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی فاز ۲، ۲۸ بیمار مبتلا به آدنوکارسینوم مرحله موضعی پیشرفته معده، یا محل اتصال مری به معده تایید شده با بررسی پاتولوژیک و بررسی های اولیه برای مرحله بندی سرطان شامل سی تی اسکن قفسه سینه و شکم، اندوسکوپی و اندوسونوگرافی مری و معده و بررسی آزمایشگاهی که طی سال ۱۳۹۰ به انستیتو کانسر بیمارستان امام خمینی (ره) مراجعه کرده بودند، تحت سه دوره شیمی درمانی نئواجوانت با رژیم EOX به فاصله ۲۱ روز (اپیروبیسین ۵۰ mg/m2 روز اول، اگزالی پلاتین ۱۳۰ mg/m2 روز اول و کپسیتابین ۶۲۵ mg/m2 دو بار در روز برای ۲۱ روز) قرار گرفتند. پاسخ به درمان با استفاده از اندوسونوگرافی مری و معده و سی تی اسکن شکم و قفسه سینه مورد بررسی قرار گرفت. طی مدت درمان عوارض شیمی درمانی نیز ارزیابی شد.
یافته ها: قبل از شیمی درمانی، اکثر بیماران در مرحله III (8.92%) و پس از آن در مرحله II (14.57%) قرار داشتند. قبل از انجام شیمی درمانی، فقط ۵٫۲۸% تومورها قابل برداشت با جراحی بودند، اما پس از آن، ۱٫۸۲% تومورها قابل برداشت بودند. شایع ترین عارضه این رژیم نوتروپنی درجه سه و چهار بود که در ۲۵% بیماران اتفاق افتاد.
نتیجه گیری: این رژیم به خوبی تحمل و به طور قابل توجه موجب پاسخ و افت مرحله بیماری شد. لذا به نظر می رسد که بررسی این رژیم در مطالعات بزرگ تر و در کارآزمایی های فاز سه منطقی و ضروری است.