سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

کاظم کاظمی – دانشکده علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران
علی کنعانیان – دانشکده علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران
فاطمه سرجوقیان – دانشکده علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران
مهدی خداپرست – دانشکده علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران

چکیده:

تود ه گرانیتوئیدی جنوب غرب بیارجمند با وسعت تقریبی ۱۲۰ کیلومتر مربع در شمال استان سمنان واقع شده است. این توده ماسه سنگ های ژوراسیک را قطع نموده و دگرگونی مجاورتی خفیفی را در آنها بوجود آورده است. سنگ های حاشیه توده، در امتداد زون های برشی موازی با همبری توده، دستخوش دگرشکلی دمای بالا شده اند و فابریک هایی نظیر ساختارهای S-C پیدا کرده اند. بر اساس شواهد زیر به نظر می رسد دگرشکلی این سنگ ها در شرایط دمایی بالای سولیدوس و احتمالاً در حضور مقدار کمی مذاب اتفاق افتاده باشد: ۱ پر شدن شکستگی بلورهای فلدسپار اولیه توسط مجموعه های دانه ریز کوارتز، پتاسیم فلدسپارو بیوتیت (ساختهای ساب ماگمایی)، تبدیل ارتوز به میکروکلین در اثر فشار و ایجاد عدسی-های ارتوز در درجات بالای دگرریختی، ۲) وجود دانه های کوارتز و فلدسپار در بین کلیواژهای تغییر شکل یافته بیوتیت، خمیدگی رخها در بیوتیت و تبدیل آن به تجمعات ریزتری از کلریت در دگر ریختی های شدید، ۳) همرشدی کوارتز و پتاسیم فلدسپار که به طور بخشی جایگزین پلاژیوکلاز شده اند، ساخت ساب ماگمایی و کینک باند شدن پلاژیوکلاز. ۴) حضور بافت گرانوفیری دگرشکل نشده در حاشیه بلورهای دگرشکل شده ارتوکلاز، ۵) خاموشی موجی شدید، خرد شدگی و تبلور مجدد کوارتزها.