سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین همایش علمی سراسری دانشجویی جغرافیا

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

یعقوب حق پناه – کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهریعضو باشگاه پژوهشگران جوان
اکبر پرهیزگار – دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری ،دانشیار دانشگاه تربیت مدرس. تهران.
پانته آ ابوذری – کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهریعضو باشگاه پژوهشگران جوان

چکیده:

جهان به سرعت به شهرنشینی روی آورده است. در اوایل قرن بیستم ۱۵ درصد جمعیت جهان در شهرها زندگی می کردند و امروزه در آغاز قرن بیست و یکم این رقم به حدود ۵۰ درصد افزایش یافته است و رقم فوق برای سال ۲۰۲۰ , تا ۵۷ درصد برآورد شده است. با وقوع رشد سریع شهرنشینی و افزایش مشکلات در زمینه مسکن ,ایجاد اشتغال و درآمد و بخصوص تأمین بهداشت عمومی و سلامت جسمی و روانی و افزایش دامنه ناهنجاری های اجتماعی در شهرها عرصه زندگی سالم بر انسان ها تنگ می شود و ضرورت تلاشی همه جانبه برای نجات شهر و سالم کردن آن بیش از پیش احساس می شود .در راه رسیدن به توسعه ی پایدار شهری ,داشتن شهر سالم یکی از ضروریات محسوب می شود و شایسته است که در برنامه ریزی های شهری عنایت خاصی به آن مبذول گردد. در دهه های اخیر دو مفهوم شهر سالم و شهر الکترونیکی از مفاهیمی بودند که در محافل علمی و بین المللی مطرح شده است . شهر سالم با هدف ارتقاء کیفیت محیط سکونتگاههای انسانی جهت دستیابی به سلامت و بهداشت (جسمی و روحی مطرح شد ه است و شهر الکترونیکی نیز با هدف بکارگیری از فناوریهای نوین(IT,ICT در انجام فعالیت های روزمره شهروندان برای ایفای نقش ها ومسئولیت های اجتماعی و اقتصادی آنان پا به عرصه جهانی گذاشته است. این مقاله با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و نتایج کنفرانس ها و همایش ها تهیه شده است. بر قراری ارتباط میان این دو مفهوم (شهر سالم و شهر و شهرداری الکترونیکی) و اینکه چگونه شهر الکترونیکی می تواند در جهت ارتقای سلامت و رسیدن به شهر سالم در خدمت متولیان امور شهری باشد سئوالی است که ما در این تحقیق به دنبال پاسخگویی با آن هستیم