سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی فناوریهای معدنکاری ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مجتبی مقدسی – کارشناس HSE، شرکت سنگ آهن مرکزی ایران (بافق)
مهدیه شفیعی زاده – کارشناس ارشد بهداشت حرفه ای (مدرس دانشگاه جامع علمی کاربردی بافق)
حسین محمدمیرزایی – مدیر واحد HSE شرکت سنگ آهن مرکزی ایران (بافق)
رضا ابراهیمی – سرپرست واحد ایمنی فنی شرکت سنگ آهن مرکزی ایران (بافق)

چکیده:

در حرکت شتابان صنعتی شدن، عدم توجه جدی به اصول ایمنی باعث بالارفتن نرخ حوادث شغلی و تحمیل خسارات جانی و مالی جبران ناپذیر به صنعت گردیده است. آمار حوادث در جهان و کشور ما بیانگر این موضوع می باشد. با این اوصاف نیاز است که برای کاهش ح وادث و هزینه های سنگین تحمیلی به سازمان، سیستم های مدیریت HSE و تکنیک های ارزیابی ریسک در صنایع اجرا شود. روش های متعددی برای شناسایی و ارزیابی خطرات وجود دارد و یکی از این روشها آنالیز ایمنی شغل (JSA) می باشد. (Job Saf et y Anal Ysi s)JSA مهمترین ابزار مدیریت موجود است که به حذف خطرات و کاهش جراحات و حوادث محیط کار کمک می کند. همچنین با شناسایی خطاها در فرآیند تولید، بهره وری را افزایش می دهد. فرمهای تکمیل شده JSA می تواند جهت بازآموزی کارگران و آموزش کارگران جدید و بررسی علل حوادث اتفاق افتاده استفاده شود. مهمتر از همه اینکه JSA به کارگران اجازه می دهد در این فرآیند درگیر شوند و دانش شغلیشان را در اختیار دیگران بگذارند. این مطالعه با هدف شناسایی و ارزیابی ریسک ماشین آلات تخریب در یکی از معادن روباز استان یزد صورت گرفته است. پس از تشکیل تیم ارزیابی، شغل مورد نظر به مراحل مختلف انجام آن، شکسته و خطرات مربوط به هر مرحله شناسایی شد. سپس سطح ریسک (RAC) برای هر خطر با توجه به دو پارامتر شدت و احتمال خطرزایی آنها به دست آمد و در نهایت با توجه به کد ارزیابی ریسک و اولویت بندی آنها، اقدامات کنترلی ارائه شد. پس از محاسبه سطح ریسک با توجه به استاندارد نیوزلند- استرالیا، سطح ریسک فعالیت بر اساس ۳ شاخص تصمیم گیری قابل قبول، پائین ترین حد قابل قبول و غیر قابل قبول تفکیک شد. در نهایت ۲۷ ریسک شناسایی شد ۷/۴۱% ریسک ها جزء ریسک های قابل قبول بود که نیاز به هیچ گونه اقدام اصلاحی نداشت. ۳۳/۳۳% از ریسک ها، غیر قابل قبول بودند که در این موارد قبل از کاهش ریسک نبایستی شروع به فعالیت نمود و نیاز به اعمال اقدامات اصلاحی فوری دارد. همچنین ۵۹/۲۶% ریسک ها در پائین ترین حد قابل قبول ریسک قرار داشتند که برای حصول اطمینان نیاز به کنترل و پایش دارند و اقدامات کاهنده ریسک باید در فواصل زمانی مشخص شده برای آنها اعمال گردد.