سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مهندسی و مدیریت ساخت

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

ایمان بهاری – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران- مهندسی مدیریت پروژه و ساخت-دانشگ
نسیم بهاری – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران- مهندسی مدیریت پروژه و ساخت-دانشگ
بهنوش مودی – فوق لیسانس مدیریت فناوری اطلاعات -کسب وکار الکترونیک- دانشگاه سیستان و
ارمان بهاری – فوق لیسانس مهندسی صنایع- گرایش مهندسی سیستم های اقتصادی- دانشگاه صنع

چکیده:

نتایج این بررسی و مطالعه نشان می دهد که بکارگیری موثر اصول و مبانی تعالی در بسیاری از جوایز ملی که بر اساس مدل های تعالی سازمانی استوار شده اند ، باعث شده است تا کشور های اقتصاد رو به رشدی را ایجاد کنند. اول- کشورهایی که بطور کامل یکی از دو مدل بالدیریج را پذیرفته اند بیشترین تعداد را دارند. دوم- هیچ کشوری مدل ذمینگ را بطور کامل نپذیرفته است . مسائلی مانند نبود نگاه سیستمی به کیفیت ، فقدان منابع اطلاعاتی کافی درباره معیارها، چک لیست ها . ممیزی در این مدل و نتیجه گیرایی ضعیف ان ، می توانند علل این بی اقبالی باشند. سوم- مدل EFQM از بیشترین اقبال برخوردار است دیدگاه سیستماتیک قوی و نتیجه گرایی منطقی این مدل می تواند علت این مساله باشد. چهارم- معیارهای مدل دمینگ تنها مورد توجه چهار کشور رو به توسعه قرار گرفته است : تایوان، سنگاپور، مالزی، و اسراییل شاید شباهت نسبی بعضی شرایط و مقتضیات این کشورها با شرایط و مقتضیات ژاپن در دهه ۶۰ میلادی در این مساله بی تاثیر نباشد. البته این کشورها برای خود مدل اختصاصی توسعه داده اند. پنجم- عمده کشورهای رو به توسعه مانند تایوان، سنگاپور ، مالزی و افریقای جنوبی مدل های سرامدی عملکردی برای خود ایجاد کرده اند که با هیچ کدام از سه مدل بالدریج EFQM و دمینگ تطبیق کامل ندارد. به نظر می رسد این کشورها هرکدام بسته به شرایط خاص رقابتی کشورشان در جهان به بعضی از جنبه های سرامدی توجه بیشتری کرده اند و ارزش ها و مفاهیم بعضا متفاوتی را در مدل خود گنجانده اند. ششم- سه کشور هند، برزیل و ویتنام با اعمال تغیراتی مدل بالدریج را مدل خود قرار داده اند و به نظر می رسد می کوشند به جایگاهی نایل گردن که این مدل را به عنوان مدل نهایی خود برگزینند. با توجه به ان چه که گفته شد می توان گفت: الف- مدل مناسب برای ایجاد سرامدی در عملکرد بنگاه های ایران ، به علت یکسان شدن شرایط رقابت و تاثیرات جهانی شدن با مدل های معروف در این مورد تفاوت های ساختاری نخواهد داشت. ب- احتمالا نیاز خواهد بود متناسب با اولویت ها و شرایط فرهنگی ، اقتصادی و و اجتماعی ایران، مدلی طراحی شود که دارای ویژگی ها خاص خود باشد، اگرچه می تواند ساختار یکی از مدل های سرامدی را حفظ کند. ج- مدل پویای طراحی شده با طی مراحل رشد و بلوغ صنعتی ، می تواند به سمت همراه شدن با یکی از مدل های معروف سرامدی حرکت کند تا از دانش موجود نهایت استفاده را ببرد. د- با توجه به دلایلی چون میزان تجارت ایران با اروپا، وجود مشکلات سیاسی در روابط با امریکا ، امکان برگزاری اموزش های مرتبط توسط بنیاد EFQM ، نبود مستندات کافی برای مدل دمینگ و محدود بودن کشورهای به کارگیرنده ان ، سطوح مختلف کشورهای به کارگیرنده مدل EFQM از دیدگاه صنعتی و امکان الگو برداری ، به نظر می رسد که مدل EFQM الگوی مناسبی برای مدل سرامدی در ایران باشد.