سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

افسانه فیروزی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری
فریدون بابایی اقدم – استادیار دانشگاه محقق اردبیلی
احد بدلی – کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری

چکیده:

اسکان بشر نقشی تمدن ساز درفرایند تاریخی توسعه جوامع داشته است دراین فرایند شهرها به مثابه برترین سطح اسکان کانون ایفای این نقش بوده اند چشم انداز توسعه جهانی نشان میدهد که این نقش همچنان تداوم دارد و این مهم درگرو برپاکردن و نگاه داشتن شهرهایی استکه مولد و پایدار با محیطی قابلیت زا مناسب زیست و فعالیت و حفاظت کننده محیط زیست باتوجه به رشد جمعیت و افزایش شهرنشینی وقوع حوادث طبیعی مثل زلزله می تواند خسارت و تلفات سنگینی را ایجاد و توسعه شهرها و کشور را دچار وقفه نماید ضرورت کاهش آسیب پذیری شهر دربرابر زلزله بهعنوان یکی از اهداف اصلی برنامه ریزی کالبدی برنامه ریزی شهری و طراحی شهری محسوب می گردد احدنژاد وهمکاران ۱:۱۳۸۵ زلزله یکی از ناملایمات اساسی طبیعی عصرحاضر استکه همواره درمدت بسیار کوتاهی که اتفاق می افتد فجایع بزرگی را رقم زده است پایداری و ایمنی درمقابل پدیده های طبیعی همیشه فکر بشر را به خود مشغول کرده است درواقع آنچه که زلزله را به عنوان تهدید مطرح می کند عدم آمادگی بشر درمقابله با آن است زلزله همیشه به عنوان پدیده ای تکرار پذیر درطول تاریخ وجود داشته و درآینده نیز وجود خواهد داشت.