سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس ملی کارآفرینی، تعاون، جهاد اقتصادی

تعداد صفحات: ۲۰

نویسنده(ها):

محمدرضا میگون پوری – استادیار و عضو هیئت علمی دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران
بهنام خوجم لی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت کارآفرینی دانشگاه تهران
محمدتقی طغرایی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت کارآفرینی دانشگاه تهران
علی مبینی دهکردی – ستادیار و عضو هیئت علمی دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران

چکیده:

دانش هنگامی دارای ارزش اقتصادی است که منجر به بهبود در عرضه تولیدات شود، در غیر اینصورت دانش برای جامعه هیچ گونه منفعت اقتصادی و یا حتی اجتماعی، فرهنگی و … نخواهد داشت. به همین دلیل مسیری که دانش پس از ایجاد شدن جهت کاربردی شدن طی میکند اهمیتی معادل خود ایجاد دانش دارد. از همین رو دانشی که در دانشگاه ها و مراکز آکادمیک ایجاد میگردد چنانچه در مراحل بعدی تبدیل به محصول، خدمت یا فناوری نگردد، از نظر اقتصادی دانش بیهودهای تلقی خواهد شد و نخواهد توانست ارزش افزودهای را برای جامعه ایجاد کند. از این رو ایجاد و ذخیرهسازی دانش در دانشگاهها به تنهایی راضی کننده نمیباشد و اطمینان از کاربرد آن به گونهای که جامعه بتواند از منافع سرمایهگذاری در تحقیقات بهرهبرداری نماید، یکی از اهداف اصلی تحقیقات دانشگاهی است، به همین دلیل دانشگاه ها به طور روزافزونی با افزایش تجاری سازی تحقیقات جدید و کاهش فعالیت های قدیمی نظیر تدریس و تحقیقات مواجه شدند. از این رو پژوهش حاضر درصدد شناسایی عوامل موثر بر تجاری سازی تحقیقات دانشگاهی می باشد.