سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

حسین شریعت – استاد دانشکده محیط زیست و انرژی ، واحد علوم و تحقیقات تهران ، دانشگاه آ
فریده عتابی – استادیار دانشکده محیط زیست و انرژی ، واحد علوم و تحقیقات تهران ، دانشگ
ایرج گشمردی – کارشناس ارشد محیط زیست ، واحد علوم و تحقیقات تهران ، دانشگاه آزاد اسلا
نوید مکوندی – کارشناس ارشد محیط زیست ، واحد علوم و تحقیقات تهران ، دانشگاه آزاد اسلا

چکیده:

در شبکه راههای کشور ، حوادث جاده ای سالانه خسارات و تلفات فراوانی را به کشور تحمیل می کند و در این راستا حوادثی که در حمل و نقل فرآورده های نفتی رخ می دهد از اهمیت ویژه ای برخورد دار است ، زیرا تصادفات وسایل نقلیه حامل فرآورده های نفتی ضمن ایجاد زمینه خطر بالقوه برای سایر وسایل نقلیه حمل و نقلی ، باعث بروز آلودگی محیط زیست در سطحی وسیع ، تشدید و توسعه میزان خسارت مالی بعلت انفجار یا آتشسوزی و ایجاد اختلال وسیع در شبکه آمد و شد می گردد. به منظور بررسی میزان عوامل مختلف تاثیرگذار بر حوادث جاده ای نفتکشها در کشور ، اطلاعاتی مربوط به سالهای ۱۳۸۲ الی ۱۳۸۷ از شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی ایران اخذ و ویژگیهای حوادث در جنبه های تغییر فصول ، نوع نفتکش ، ساعات تردد ، نوع Expert تصادفات ، علت های انسانی و میزان خسارات شناسایی گردید و برای هر یکاز آنها احتمال وقوع و شدت عوامل( با برنامه محاسبه شد . بیشترین درصد فراوانی تصادفات نفتکشها بعلت بی احتیاطی از نوع تریلر و در پاییز و در ساعات ۱۰ و ۱۵ ( Choice بصورت واژگونی رخ داده است. نتایج نشان می دهد با توجه به میزان تردد و کل خسارات خودروها در استان گیلان ، درصد احتمال تصادفات در سالهای ۱۳۸۶، ۱۳۸۵ ۰ بوده است در این تحقیق برای کاهش بروز حوادث جاده ای ، موقعیت های ۵۱ نقطه جاده / ۰ و ۰۱۹۸ /۰۱۹۴ ، ۰/ و ۱۳۸۷ بترتیب ۰۲۲۵ کوهستانی که احتمال ریزش ، لغزندگی ، خرابی پل و… داشته و ۲۱ نقطع تقاطع در مسیر بزرگراه رودسر به چابکسر و ۱۱ نقطه حادثهخیز شناسایی شده توسط سازمان راهداری و حمل و نقل استان گیلان ، مشخصگردید