سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

رضا موحدی – استاد یار آموزش کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا

چکیده:

دانشجویان و دانش آموختگان ترویج و آموزش کشاورزی جهت آماده شدن برای کار در رشته تخصصی خود نیاز به کسب مجموعه ای از شایستگیها و مهارتهای گوناگون دارند که البته نوع، میزان و چگونگی این صلاحیتها برحسب شرایط خاص اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی حاکم بر هرکشور فرق می کند. بنابراین برنامه های درسی رشته های کشاورزی و ازجمله ترویج طوری باید طراحی و اجرا گردند که با تاکید بر فرایندهای یادگیری فعال ومهارت محور، توانمندیها و قابلیتهای دانشجویان را درجهت برطرف کردن نیازهای واقعی جامعه و بازارکار در حال و آینده سوق دهند. در این تحقیق جمع آوری داده های کمی باکمک دو پرسشنامه وداده های کیفی از طریق دو نوع مصاحبه نیمه ساخت دهی شده ازکارفرمایان و اساتید دانشگاه مرتبط با ترویج و آموزش کشاورزی انجام گرفت. جهت تجزیه و تحلیل داده های کمی به تناسب ار آمار توصیفی و تحلیلی استفاده شد. برای تجزیه تحلیل داده های کیفی حاصل از مصاحبه ها که از قبل از طریق انجام مرور ادبیات مربوطه به همراه مشاهدات تجربی طراحی گردیده بودندازتکنیکهای تحلیل محتوا و روش مثلث سازی یافته ها استفاده شد. نمونه های آماری تحقیق شامل چهار گروه زیر بودند: ۱) تعداد ۱۲۰ دانشجوی سال آخر ترویج و آموزش کشاورزی، ۲) تعداد ۱۳۰ دانش آموخته ترویج و اموزش کشاورزی طی سالهای ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۵ در سه دانشگاه بوعلی سینا، تهران و شیراز، ۳) تعداد ۳۰ نفر از کارفرمایان مرتبط با ترویج و اموزش کشاورزی، و ۴) تعداد ۱۷ نفر از اساتید ترویج و آموزش کشاورزی. نتایج نشان داد که دانشجویان و دانش آموختگان رشته ترویج می بایست ترکیبی ازمهارتهای عملی کشاورزی، ترویج و آموزش، اطلاع رسانی و ارتباطات، کارورزی وکارآفرینی، مدیریت و رهبری، ومهارتهای استفاده ازرایانه و اینترنت را برای ورود به بازار کارکسب نمایند.