سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سی امین گردهمایی علوم زمین

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مریم کوچکی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تربیت مدرس
خالد حسامی آذر – دکتری تکتونیک
علی یساقی – دکتری تکتونیک از دانشگاه آدلاید استرالیا

چکیده:

گسل درونه از بزرگترین گسل های امتداد لغز در ایران بشمار می رود . سازو کار این گسل در بخش های مختلف آن بطور متفاوتی گزارش شده است . در مطالعات گذشته، بخش مرکزی این گسل را همبصورت چپ بر و هم راست بر معرفی کرده اند . در این پژوهش با استفاده از شواهد بدست آمده از جابجایی آبراهه ها ، وضعیت پرتگاههای گسلی، در طی بازدید های صحرایی و همچنین مطالعه عکسهای هوایی، نتایجی بدست آمد که به واقع هر دو نوع سوی حرکت، چپ بر و راست بر را برای بخش مرکزی گسل درونه، به تایید می رساند . در شاخه های جوان گسل که در بخش های جنوبی واقعشده اند، جابجایی آبراهه ها بصورت چپ بر دیده شده و جابجایی های راست بر بروی آبراهه های قدیمی که در شاخه های قدیمی تر گسل واقع شده اند، اندازه گیری شده است . می توان اظهارداشت که ساز و کار گسل درونه زمانی در بخش مرکزی بصورت امتداد لغز راست بر بوده و سپس درزمانی دیگر این ساز و کار به امتدادلغز چپ بر تغییر یافته است .عامل اصلی این تغییر مکانیسم را می توان تغییر میدان تنش در منطقه دانست