مقاله شناسایی ژن آلکان هیدروکسیلاز در باکتری های تجزیه کننده ترکیبات آلیفاتیک جدا شده از پساب های نفتی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز و زمستان ۱۳۹۱ در دنیای میکروب ها از صفحه ۱۰۵ تا ۱۱۴ منتشر شده است.
نام: شناسایی ژن آلکان هیدروکسیلاز در باکتری های تجزیه کننده ترکیبات آلیفاتیک جدا شده از پساب های نفتی
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تجزیه زیستی
مقاله آلکان هیدروکسیلاز
مقاله واکنش زنجیره ای پلیمراز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: تبیانیان حمید
جناب آقای / سرکار خانم: حسن شاهیان مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: کریمی نیک اشرف

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: امروزه آلودگی های هیدروکربنی یکی از مهم ترین معضلات زیست محیطی به شمار می آیند. روش های بیولوژیک می توانند نقش مهمی در حذف این آلاینده های محیطی ایفا نمایند. این مطالعه با هدف جداسازی باکتری های تجزیه کننده ترکیبات آلیفاتیک و نیز شناسایی بهترین سویه تجزیه کننده انجام شد.
مواد و روش ها: نمونه برداری از پساب انبار نفت در شهرهای کرمان، تهران و خاک های آلوده به هیدروکربن صورت گرفت. با استفاده از روش های غنی سازی در محیط بوشنل هاس حاوی هگزادکان (به عنوان منبع کربن) باکتری های تجزیه کننده جداسازی شدند. به منظور شناسایی سویه های برتر قسمتی از ژن ۱۶SrDNA با روش PCR تکثیر و سپس تعیین توالی گردید. همچنین حضور ژن آلکان هیدروکسیلاز در سویه های یاد شده با استفاده از پرایمرهای اختصاصی تایید شد.
یافته ها: در مجموع ۱۵ سویه باکتریایی تجزیه کننده جداسازی گردید که از این میان ۸ مورد از آن ها به عنوان سویه های برتر شناخته شدند. این سویه ها متعلق به گونه های: Rhodococcus Jostii، Achromobacter piechaudii، Pseudomonas aeruginosa،Pseudomonas fluorescens ، Rhodococcus erythropolis،Tsukamurella tyrosinosolvens ،Stenotrophomonas maltophilia strain M2 و Stenotrophomonas maltophilia strain Q1 بودند. در این مطالعه بیشترین میزان رشد سویه ها در غلظت ۵٫۲ درصد هگزادکان و کمترین آن در غلظت ۷ درصد مشاهده گردید. همچنین تمامی باکتری های تجزیه کننده دارای ژن آلکان هیدروکسیلاز بودند.
نتیجه گیری: در مجموع نتایج این تحقیق نشان دهنده تنوع بالای باکتری های تجزیه کننده در اکوسیستم ایران و نیز توانایی آن ها در تخریب پساب های نفتی است. بنابراین با یک مدیرت مناسب می توان با استفاده از این باکتری ها، آلودگی های ناشی از پساب صنایع نفتی را به حداقل رساند.