مقاله شناسایی نواحی ژنومی مرتبط با تجمع آهن در دانه جمعیت هاپلوئید های مضاعف جو که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۲ در تحقیقات غلات از صفحه ۳۲۱ تا ۳۳۴ منتشر شده است.
نام: شناسایی نواحی ژنومی مرتبط با تجمع آهن در دانه جمعیت هاپلوئید های مضاعف جو
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جو
مقاله غلظت آهن
مقاله مکان یابی فاصله ای مرکب
مقاله نشانگرهای رتروترانسپوزونی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قیطران پور سهریق شیوا
جناب آقای / سرکار خانم: محمدی سیدابوالقاسم
جناب آقای / سرکار خانم: صادق زاده بهزاد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
آهن یکی از عناصر ضروری، کم مصرف برای اکثر گیاهان می باشد که نقش مهمی در تثبیت ازت و فعالیت برخی از آنزیم ها مانند کاتالاز، پراکسیداز و سیتوکروم اکسیداز دارد. به منظور مکان یابی QTL های مرتبط با میزان و غلظت آهن در دانه جو، ۱۴۸ لاین هاپلوئید مضاعف حاصل از تلاقی رقم دو ردیفه استرالیایی Clipper و رقم شش ردیفه بومی الجزایر Sahara3771 در شرایط گلخانه ای ارزیابی و صفات عملکرد دانه تک بوته، وزن هزار دانه، غلظت و محتوای آهن دانه اندازه گیری شد. تجزیه QTL بر اساس نقشه پیوستگی جمعیت مشتمل بر ۲۶ نشانگر رتروترانسپوزونی IRAP و REMAP، ۲۴۶ نشانگر SSR و EST SSR، ۲۳۸ نشانگر RFLP و یک نشانگر مورفولوژیک با پوشش ۱۰۹۹٫۰۹ سانتی مورگان از ژنوم جو و متوسط فاصله بین دو نشانگر مجاور برابر ۲٫۳۷ سانتی مورگان انجام شد. از نظر کلیه صفات، تفاوت معنی دار بین لاین ها مشاهده شد و وجود تفکیک متجاوز در کلیه صفات نشان دهنده وجود ترکیبات آللی مطلوب والدین در نتاج بود. در مجموع، ۵۱۱ نشانگر در هفت گروه پیوستگی قرار گرفتند. شش QTL برای عملکرد دانه تک بوته مکان یابی شد که فقط یکی از آن ها دارای اثر افزایشی منفی بود. از سه QTL وزن هزار دانه، QTL واقع در کروموزوم ۲H با اثر افزایشی مثبت، ۷۰ درصد از تغییرات فنوتیپی صفت را تبیین کرد. برای غلظت و محتوای آهن، به ترتیب ۶ و ۴ QTL شناسایی شده که ۵ و ۲ QTL اثر افزایشی منفی داشتند. اثر افزایشی منفی اغلب QTL های شناسایی شده برای غلظت و محتوای آهن تک بوته نشان دهنده نقش الل های والد Sahara 3771 در افزایش تجمع آهن در نتاج است. دو ناحیه ژنومی مشترک برای QTL های برخی از صفات مورد مطالعه شناسایی شد که ممکن است ناشی از پیوسته بودن QTL ها یا اثر پلیوتروپیک آن ها باشد. با توجه به پیوستگی قوی نشانگر های پیوسته با QTL های مکان یابی شده، این نشانگرها می توانند در برنامه های اصلاح به کمک نشانگر استفاده شوند.