مقاله شناسایی توده های هوای ایران به روش طبقه بندی همدید مکانی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۳ در جغرافیا و توسعه از صفحه ۱ تا ۱۸ منتشر شده است.
نام: شناسایی توده های هوای ایران به روش طبقه بندی همدید مکانی
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ایران
مقاله تیپ های هوا
مقاله توده های هوا
مقاله طبقه بندی همدید مکانی
مقاله روزهای مرجع

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بیدل رامین
جناب آقای / سرکار خانم: مسعودیان سیدابوالفضل

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
این مقاله به شناسایی و طبقه بندی همدید مکانی توده های هوای ایران با نگاهی جدید می پردازد بطوری که تا پایان مرحله محاسبات تیپ بندی هوا، از چارچوب روش های SSC و SSCWE پیروی شده ولی موضوع شناسایی توده های هوا و انتخاب روزهای مرجع، با رویکردهای جدیدی مطرح گردیده است.
در این پژوهش، از نه عنصر شامل ابرناکی روزانه، دمای کمینه و دمای بیشینه، میانگین فشار سطح دریا، کمبود دمای اشباع (۱۲GMT)، دامنه درجه حرارت روزانه، دامنه نقطه شبنم روزانه، حداکثر و حداقل کمبود دمای اشباع مربوط به ۶۳ ایستگاه سینوپتیک در ایران برای تیپ بندی هوای هر ایستگاه یا به دست آوردن شاخص همدید زمانی استفاده گردید. پس از تقسیم بندی فصلی اقلیم و انتخاب پنجره های فصلی، با تشکیل ماتریسی از داده های هر ایستگاه (۹×۱۶۰۷۱) و با انتخاب مد P، تیپ بندی هوا با بهره گیری از تکینک بردارهای ویژه و تحلیل مولفه های اصلی و سپس تحلیل خوشه ای انجام گردید. پس از آن گروه بندی تیپ های هوای ایستگاه ها در فصول مختلف با استفاده از دمای پتانسیل مجازی که از نظر هواشناسی عنصری پایستار تلقی می شود و همچنین بهره گیری از دو رویکرد محاسباتی جدید در انتخاب روزهای مرجع، ۱۳ توده هوای فصلی با ویژگی های مختلف شناسایی گردید. نتایج به دست آمده نشان داد که روش های انتخاب روزهای مرجع همپوشانی مناسبی با هم داشته و توده های هوای منبعث از آن ها دارای ویژگی های مشابهی می باشند. با توجه به میانگین ویژگی های توده های هوای فصلی ایران، و در مقایسه با طبقه بندی ایالات متحده و برژرون مشخص شد که دو نوع توده DP و MM از طبقه بندی آمریکایی و سه نوع توده mE، CP و CA از تقسیم بندی برژرون در بین توده های ایران قابل مشاهده نبوده و بنابراین قابل تطبیق نمی باشند. از لحاظ مشابهت الگوهای فراوانی توده ها در فصول مختلف، می توان چهار تیپ الگو را که مبتنی بر فراوانی حضور توده ها در مناطق سرزمینی معینی می باشند با عناوین ۱- تیپ ساحل شمالی ۲- تیپ میانه جنوبی – جنوب شرق ۳- تیپ سواحل جنوبی، شما ل شرق و شمال غرب و ۴- تیپ البرز جنوبی و نیمه غربی معرفی نمود که هر یک توده های خاصی را دربر می گیرند.