مقاله شناسایی، تراکم و تنوع پرتاران در استخرهای پرورش میگوی سفید غربی (Litopenaeus vannamei) در منطقه گواتر- چابهار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در آبزیان و شیلات از صفحه ۱۶ تا ۲۶ منتشر شده است.
نام: شناسایی، تراکم و تنوع پرتاران در استخرهای پرورش میگوی سفید غربی (Litopenaeus vannamei) در منطقه گواتر- چابهار
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پرتاران
مقاله Litopenaeus vannamei
مقاله منطقه گواتر
مقاله چابهار

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شکوری آرش
جناب آقای / سرکار خانم: حیدری ارجلو پروین
جناب آقای / سرکار خانم: عطاران فریمان گیلان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در این تحقیق کرم های پرتار در استخرهای خاکی پرورش میگوی سفید غربی (Litopenaeus vannamei) در منطقه گواتر مورد بررسی قرار گرفتند. نمونه برداری در یک دوره ۳ ماهه (دوره پرورش میگو در سال ۱۳۹۱) از تیر تا شهریور ۱۳۹۱ به صورت ماهیانه بوسیله گرب اکمن در ۴ استخر که هر کدام دارای ۳ ایستگاه و ۳ تکرار بودند در منطقه گواتر انجام گرفت. در بررسی جوامع پرتار۳ جنس و ۱ گونه از خانواده Nereidae شناسایی شد. جنس وگونه های شناخته شده عبارت بودند از .Nereis sp، Ceratonereis erythraeensis و Gymnonereis sp. بیشترین تنوع گونه ای و تراکم به ترتیب مربوط به Gymnonereis sp. با فروانی %۹۳٫۳، Ceratonereis erythraeensis با فراوانی %۴٫۹۷و Nereissp. با فراوانی %۱٫۹۸ گزارش شد. نتایج تحلیل واریانس یکطرفه نشان داد اختلاف معنی داری (p<0.05) بین میانگین فراوانی پرتاران در ماه های مختلف وجود داشت. در این بررسی فاکتورهای فیزیکی و شیمیایی استخرها مانند اسیدیته، درجه حرارت، شوری و اکسیژن محلول نیز مورد بررسی قرار گرفتند. آنالیز دانه بندی رسوبات میزان درصد سیلت-رس را با دامنه (۹۸٫۰۸-۸۱) نشان داد که کمترین مقدار در ورودی استخرها و در شهریورماه و بیشترین مقدار مربوط به خروجی استخرها و در تیر ماه ثبت شد. به منظور بررسی وضعیت تنوع پرتاران شاخص های تنوع گونه ای در هر ایستگاه محاسبه گردید. نتایج نشان داد که تنوع گونه ای از قسمت ورودی به خروجی استخرهای مختلف از ۰٫۱۷۵ به ۰٫۰۴۳ و غالبیت از ۰٫۰۱۷ به ۰٫۲۰ رسیده است. با توجه به اعداد شاخص شانون (H ́) نتایج نشان داد که در منطقه مورد مطالعه کرم های پرتار از تنوع و فراوانی کمی برخوردار بود.