سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

نرگس کلانترهرمزی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات خوزستا
افشین تکدستان – استادیار گروه مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
فروزان فرخیان – استادیار مدیریت محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات خوزس

چکیده:

یکی از عوامل زیان آور در محیط های صنعتی سرو صدا است که از ناهنجار ترین پدیده های قرن و از پدیده های غیر قابل اجتناب در محیط کار و زندگی است. اغلب فعالیتهای صنعتی با تولید صدای زیاد همراه هستند. صوت بیش از حد مجاز که معمولا در تماس های شغلی حاصل میشود میتواند موجب افت شنوایی و کری شغلی , اختلالات مغزی , عوارض روانی , فیزیولوژیک اختلال در خواب و کاهش توان فیزیکی فرد شود. حداکثر سروصدای مجاز در محیط کار در یک شیفت ۸ ساعته ۹۰-۸۵ دسی بل می باشد . تعیین این حد تماس شغلی به عنوان استاندارد شغلی مواجهه با صدا به این معنی است که تماس با مقادیر بالاتر ، موجب ایجاد عوارض بهداشتی غیر قابل برگشت در انسان می شود. و این در حالی است که مطالعات مختلف حاکی از تماس کارگران با شدتهای بسیار بالاتر می باشد.