سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی بوم های بیابانی، گردشگری و هنرهای محیطی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

فریبا وحیدزادگان – دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی محیط زیست
هانیه عباس زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری

چکیده:

اکوتوریسم بیابانی درایران به دلایل بسیاری که از مهمترین انها اشغال درصد بالایی ازسطح شکور توسط بیابانها و نواحی حاشیه آنها و منحصربفرد بودن ساختار این بیابانهاست بردیگر شاخه های اکوتوریسم برتری دارد مقایسه وضعیت طبیعی ایران با دیگرکشورها که اکوتوریسم بخش عمده ای از فعالیت های فرهنگی و اقتصادی آنها را دربرمیگیرد این انتظار را ایجاد می کند که اکوتوریسم ایران به مراتب باید ازلحاظ کیفی و کمی درسطحی بالاتر از آنها باشد اما درعمل دیده می شود که نه تنها دراین رقابت ایران جلونیفتاده است که شاید هنوز دراین رقابت شرکت نکرده است بحث ها ودلایل ذکر شده توسط کارشناسان مختلف نشان میدهد که یکی از دلایل اصلی این عمل که موضوع بحث این مقاله نیز میب اشد عدم آگاهی عمومی ازارزشهای زیبایی شناسی بیابانهاست درایران علیرغم داشتن پتانسیل مناسب این بخش بزرگ از کشور هنوز به حدکافی شناخته شده نیست درنتیجه بسیایر از گردشگران خارجی و حتی داخلی با این منبع عظیم اشنا نیستند و هیچ تلاش عملی برای جذب توریسم انجام نگرفته است