سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: نخستین همایش ملی ادبیات فارسی و پژوهشهای میان رشته ای

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

مریم شعبانزاده – دانشگاه سیستان و بلوچستان-دانشکده ادبیات و علوم انسانی- گروه زبان و اد

چکیده:

احساسات و عواطف فرد در انتخاب رنگ تجلی می کند و موجب تعلق خاطر به رنگی خاص ، یا تنفر از رنگی دیگر می گردد. رنگ دریچه ای از چگونگی تعاملات روانی افراد با جهان پیرامون است .از طریق تحلیل رنگ هایی که فرد برمی گزیند، می توان شخصیت درونی او را شناخت . رودکی در اشعار خود بارها از مثال ها و شواهدی که رنگها را تداعی می کنند، یاد کرده است .وی ۲۷ بار از رنگ قرمز، ۲۵ مرتبه از رنگ سبز، ۲۱ بار از رنگ زرد، ۱۸ بارازرنگ آبی تیره، ۱۴ مرتبه از رنگ سفید (خاکستری) ، ۷ باراز رنگ سیاه، ۵ مرتبه از رنگ قهوهای و ۳ باراز رنگ بنفش استفاده برده است . این کاربرد نشانه ای بارز از آگاهی او بر رنگ ها و مصداق هرکدام است. حداقل نشان می دهد که وی در دوره ای از زندگی خود بینا بوده است . تحلیل بسامد فراوان رنگ سرخ و طرد شدن رنگ سیاه و قهوه ای و بنفش در اشعار رود کی می تواند زمینه ه ای شخصیتی او را بنمایاند. نگاه خاص رودکی و نفوذی که رنگها بر وی داشته اند، موضوع این پژوهش است . این جستجوبراساس روانشناسی رنگ لوشر که با توجه به انتخاب رنگ، شخصیت درونی افراد را تحلیل می کند ، صورت می پذیرد.