سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نخستین همایش ملی مهندسی مخازن هیدروکربوری، علوم و صنایع وابسته

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

سید وهاب حمیدیان – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی نفت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد امیدیه
عباسعلی چنگلوایی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد امیدیه/دکتری مهندسی شیمی

چکیده:

شبیه سازی یکی از روش های متداول و کاربردی برای شناخت هرچه بیشتر فرآیندهای افزایش برداشت نفت می باشد که به کمک آن می توان پارامترهای مختلف اثرگذار را شناسایی نمود. علاوه بر آن، از آنجا که پروژه های میدانی هزینه بر هستند، اطمینان از موفقیت آمیز بودن پروژه ضروری است. بنابراین قبل از انجام پروژه های میدانی کارهای آزمایشگاهی و تعمیم نتایج آن به میدانی، کلید موفقیت این پروژه ها می باشد از میان روشهای ازدیاد برداشت، روش های شیمیایی دارای جایگاه خاصی می باشند. با توجه به قیمت کنونی نفت بسیاری از روش های شیمیایی که قبلاً توجیه اقتصادی نداشته اند دوباره مورداستفاده قرار گرفته اند. یکی از این روش ها افزایش برداشت توسط مواد فعال کننده سطحی می باشد.این مواد باعث کاهش کشش سطحی بین دو فاز آب و نفت و نیز روان شدن نفت به دام افتاده توسط آب می شوند. این مواد با اضافه شدن به آب تزریقی در میزان کشش سطحی بین آب و نفت تاثیر چشمگیری گذاشته و حتی در غلظت های کم آن را به شدت کاهش می دهند. بنابراین تمایل امتزاج نفت و آب در سطح تماس بین آنها بالا رفته و در نتیجه میزان جاروب نفت در مسیرهای ریزتر محیط متخلخل با کاهش نیروی موئینگی بالا می رود. علاوه بر آن موجب تغییر ترشوندگی سنگ مخزن از نفت دوست به آبدوست می شوند که این خود پدیده ی آشام خودبخودی را بوجود می آورد. شبیه سازی فرآیند آشام خودبخودی ناشی از تأثیر مواد فعال کننده سطحی نشان می دهد که این فرآیند در نهایت تولید از مخزن را بصورت کاملا محسوس افزایش می دهد.