سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی فناوریهای معدنکاری ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

ولی کلانتر – استادیار دانشکده فنیو مهندسی دانشگاه یزد

چکیده:

تهویه معادن امری اجتناب ناپذیر بوده و درصد قابل توجهی از مصرف انرژی را به خود اختصاص می دهد در نتیجه علاوه بر مصرف بی رویه سوختهای فسیلی، آلودگی محیط زیست را نیز بهمراه دارد. در این مقاله جهت صرفه جویی در مصرف سوخت و کاهش مشکلات زیست محیطی با ارائه ایده استفاده از انرژی خ ورشیدی جهت به حرکت درآوردن خود به خودی هوا در داخل معدن توسط دودکش خورشیدی بدون استفاده از نیروی محرکه یا مصرف سوختهای فسیلی، می توان در مناطق آفتابی دبی هوای مورد نیاز جهت تهویه را تأمین نمود برای انی منظور با معرف ناحیه محاسباتی به صورت دو بعدی و بکارگیری معادلات حاکم بر جریان مغشوش و اعمال روشهای عددی مناسب نتایج مطلوبی حاصل شده است که ارائه خواهد شد. برای کل دیواره ها انتقال حرارت با محیط صفر در نظ گرفته شده و در داخل دودکش خورشیدی برای صفحه جاذب شار حرارتی ثابت معادل ۳۵۰ وال بر متر مربع در تابستان و برای شیشه انتقال حرارت با محیط به صورت جابجایی منظور شده است. در مورد شبکه انتخابی به گونه ای ا ندازه ها و تعداد گره ها ا نتخاب شده است که حل مستقل از شبکه گردد و دقت محاسبات تا ۰۰۰۱/۰ در نظر گرفته شده است. دبی هوای تخلیقه شده از معدن به ازای هر متر از پهنای دودکش خورشیدی حدود ۲۵۰۰ متر مکعب در ساعت بدست آمده که می تواند جوابگوی تهویه اکثر معادن و مراکز صنعتی باشد. البته مقدار دبی هوا به شدت تابش آفتاب بستگی دارد که در این تحقیق حداقل آن برای شهر کویری یزد یعنی معادل ۳۵۰ وات بر متر مربع منظور شده است.