سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دهمین همایش انجمن هوافضای ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علیرضا طلوعی – استادیارتهران ، اوین ، دانشگاه شهید بهشتی
ابراهیم خدابخشی – دانشجوی کارشناسیا رشد
مرتضی دهقان زاده – کارشناس ارشد
آرش هاشمی – کارشناس ارشد

چکیده:

این مقاله از دو بخش عمده تشکیل شده است که در بخش اول، پراکندگی نقاط برخورد به سطح زمین زباله های مرحله دوم یک ماهواره بر دو مرحله ای معین ، پس از انجام ماموریت محوله و تزریق ماهواره در مدار و مراجعت به زمین ، با استفاده از ترکیب کد شبیه سازی دینامیکی سه درجه آزادی و تحلیل آماری مونت کارلو ، برای کوچکترین و بزرگترین ضریب بالستیک زباله فرض شده در اولین ارتفاع شکست ، مورد بررسی قرار گرفته است. تکنیک مونت کارلو ، برای غیرخطی های سرعت و موقعیت در نقطه شکست مورد ارزیابی قرار گرفته و در نهایت بیضی های ۳- سیگمای نقاط برخورد تصادفی به مرکزیت نقطه برخورد نامی برای بزرگترین و کوچکترین ضریب بالستیک زباله فرض شده ، در دستگاه مختصات شرق- شمال- جنوب یا صفحه مماس محلی ترسیم شده است. اجتماع این دو بیضی ۳- سیگما ، منطقه خطر ریزش زباله ها محسوب شده و می بایست در این مناطق هشدارهای ایمنی توسط مراجع ذیربط داده شود. در بخش دوم این مقاله ، تاثیرات ضرایب بالستیک زباله های حاصل از شکست فضاپیمای آمریکایی اسکای لبSkylab) در یک مسیر بازگشت به جو نامی با استفاده از کد شبیه سازی سه درجه آزادی استخراج شده در بخش اول مورد بررسی قرار گرفته است. از آنجایی که محل ریزش زباله های این فضاپیما در دسترس همگان می باشد ( نقاطی از نیمکره جنوبی کره زمین و محدوده جنوب غربی استرالیا ) ، این فضاپیما کیس خوبی برای بررسی پدیده بازگشت اجسام فضایی محسوب شده و دیده خواهد شد که نتایج محاسبات با دقت قابل قبولی با محل واقعی ریزش زباله های حاصل از شکست فضاپیما ، نزدیک می باشند