سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مهدی زمانی لنجانی – استادیار گروه ژئوتکنیک دانشگاه یاسوج
صادق عبداله زاده – کارشناسی ارشد عمران گرایش ژئوتکنیک دانشگاه یاسوج

چکیده:

ناپیوستگی ها (به طور کلی درزه ها) عامل اصلی ناهمگونی و ناپایداری در مناطق توده سنگی مورد مطالعه مهندسین عمران، زمین شناسی، معدن و نفت می باشند. بنابراین نیاز به یک نمایه واقعی از هندسه توده سنگ احساس می گردد که انواع روش های مدل سازی می توانند این نیاز را برای مهندسان برطرف سازند. روش های مدل سازی هندسی – ژئوتکنیکی معمولا به سه دسته قطعی، آماری و زمین آماری تقسیم می شوند. روش تحلیل آماری به عنوان مناسب ترین روش از نقطه نظر بیشترین کاربرد در تحقیقات گذشته انتخاب گردید. ۳۱۱ درزه به روش خط اسکن از کوه رحمت برداشت شد و درزه های برداشت شده با نرم افزار stereonet دسته بندی شده و ۴ دسته درزه اصلی به همراه درزه های تصادفی بدست آمد. با استفاده از مشخصات درزه های برداشت شده (شیب و امتداد)، دقت توزیع های آماری (نرمال، نمایی، گاما و بتا) بررسی گردید، همچنین برازش درزه های برداشت شده برای مدلهای فوق تعیین گردید. مبنای مقایسه توزیع های آماری بررسی گردیده، ضریب برازش (R2) مربعات خطا (SSE) و ریشه میانگین مربعات خطا (RMSE) بوده است. از ۳۱۱ درزه برداشت شده، توزیع بتا نمایش دقیق تری نسبت به توزیع های دیگر برای شیب درزه ها نشان داد. در صورتیکه توزیع امتداد درزه ها از مدلهای فوق مطابقت نمی کرد. بنابراین توسط روش درون یابی اسپلاین مکعبی قطعه ای بهترین تابع چگالی احتمال برای آن بدست آمد، سپس توسط توابع چگالی احتمال و توابع توزیع تجمعی بکار گرفته شده بالا توزیع درزه ها در توده سنگ آهک شبیه سازی گردید. نتایج ارائه شده ارتباط نزدیکی بین مدل ارائه شده و درزه های واقعی نشان می دهد.