سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی و سومین کنفرانس ملی سد و نیروگاههای برق آبی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محسن مسعودیان – استادیار گروه ساز ههای آبی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی ساری
محمد قره گزلو – دانشجوی کارشناسی ارشد سازههای آبی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی ساریو
نیایش فندرسکی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازههای آبی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی ساری۲و

چکیده:

سیلاب یکی از بلایای طبیعی پیچیدهای است که هرساله خسارات زیادی در سطح کشور ایران به بار م یآورد. مدیریت ونگهداری سازههای تقاطعی با رود خانه، م یتواند اثر قابل توجهی در جهت کاهش خسارات سیل ایفا کند و این امر در شهرها دارای اهمیت دو چندان است. در سال ۱۳۷۸ دو سیلاب به فاصله دو هفته در شهر نکا اتفاق میافتد که سیل اول باعث تخریب پل مرکز شهر شده و رودخانه را مسدود م یکند. در سیلاب دوم برگشت آب در پشت پل باعث سیل گرفتگی شهر شده و خسارات بسیاری به بار میآورد. در این تحقیق به بررسی و تحلیل عامل موثر و تشدیدکننده دبی سیلاب مرداد ماه ۱۳۷۸ رودخانه نکارود با استفاده از نرم افزارHEC-RAS پرداخته شده است. رودخانه نکارود در محدوده بالادست پل و همچنین شرایط گرفتگی ( اثر تخریب پل) برای دبیهای مختلف جریان درون رودخانه مدل شد و پروفیلهای سطح آب محاسبه شده با استفاده از نر مافزار با دا غآب برداشت شده در زمان سیلاب مقایسه شده و بر این اساس دبی واقعی سیلاب در شرایط گرفتگیپل برابر ۹۷۰ متر مکعب بر ثانیه به دست آمد؛ اما این سیلاب ( ۴ مرداد ماه) توسط کارشناسان با استفاده از دا غآب برداشت شده حدود ۱۹۵۰ مترمکعب بر ثانیه تخمین زده شده بود که این مقدار برابر با سیلاب ۱۰۰۰ ساله در ایستگاه گلورد است. نتایج بیانگر آن است که گرفتگی پل سبب شده سیلی با دبی ۹۷۰ متر مکعب بر ثانیه خسارتی برابر با خسارت ناشی از سیلی با دبی ۱۹۵۰ مترمکعب بر ثانیه ایجاد کند بنابراین بیان دبی ۱۹۵۰ برای آن سیل اشتباه است. و م یتوان ادعا کرد که چنانچه مسئولین شهری نسبت به تمیز کردن رودخانه و باز کردن پل اقدام کرده بودند، این سیلاب به راحتی و بدون هی چگونه خسارت قابل توجهی عبور میکرد.