سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نخستین همایش ملی مهندسی مخازن هیدروکربوری، علوم و صنایع وابسته

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سید یاسر حسینی فر – پتروشیمی بوعلی سینا/دانشجوی ارشد مخازن هیدروکربوری
عباسعلی چنگلوایی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد امیدیه/دکتری مهندسی شیمی
سیامک مرادی – دانشگاه نفت آبادان/دکتری مهندسی نفت

چکیده:

امروزه تزریق گاز Co2 بصورت امتزاجی یکی از موثرترین فرآیندهای جابجایی نفت در مخازن سبک و نیمه سبک بشمار میرود. یکی از مهمترین بحثهای تزریق گاز بصورت امتزاجی، حداقل فشار امتزاج پذیری می باشد. یکی از مزایایتزریق Co2 پایین آوردن حداقل فشار امتزاج پذیری نسبت به دیگر گازهاست .تزریق گاز دی اکسید کربن به مخازن نفتی یکی از روشهایی است که اخیرا جهت ازدیاد برداشت موردتوجه مهندسین نفت قرار گرفته است.این گاز رامی توان به دوصورت امتزاجی و غیر امتزاجی به منظور ازدیاد برداشت تزریق کرد.به طور نسبی میتوان گفت در مخازنی که نفت سبک وسنگین دارند تزریق گازدی اکسید کربن به صورت امتزاجی ودرمخازن دارای نفت سنگین تزریق بصورت غیر امتزاجی موفق تر است .در این مطالعه در بخش اول ما با استفاده از لوله قلمی و تزریق گاز دی اکسید کربن درآن حداقل فشار امتزاج پذیری را تعیین کردیم.در بخش دوم حداقل غلظت حلال (ترکیبی از دی اکسید کربن و پنتان)برای امتزاج در لوله قلمی محاسبه گردید.سپس آزمایش Flash را با استفاده از ترکیبات بدست آمده از حداقل غلظت حلال در فشارهای ۵۳۹۷و ۶۰۰۰ انجام گردید.بنابراین با استفاده از حداقل فشار امتزاج پذیری،نیازی به حلال نیست وفشار امتزاج پذیری از فشار مخزن کمتر است پس امتزاج در اولین تماس داریم.