سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهاردهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

اشکان اکبری برازجانی – شرکت مهندسین مشاور پارس
سعید جمشیدی – استادیار، دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه صنعتی شریف
حسین بنیادی – گروه مهندسی نفت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت

چکیده:

با رسیدن فشار مخزن به زیر فشار شبنم و جدا شدن اجزای سنگین تر از فاز گاز ، میعانات گازی به عنوان فاز دوم مخازن تشکیل می گردد که باعث کاهش تولید مایعات گازی و در بعضی مخازن دبی گاز، درمخازن گاز میعانی می گردد. در اینتحقیق از طریق آزمایشات افزایش حجم و تخلیه در حجم ثابت در مخازنی که تزریق گاز به صورت چرخه ای در آنها انجام می شود، بهترین نوع سیال تزریقی برای افزایش بازیافت مورد بررسی قرار می گیرد. تزریق درPVT Cell و بر روی سیال فعلی یک میدان با سه گاز تزریقی دی اکسید کربن، نیتروژن و گاز خروجی از تفکیک گر مرحله اول و در حجم های تزریقی مختلف، مورد آزمایش قرار گرفته که نتیجتا دی اکسید کربن به عنوان بهترین گاز و بعد از آن گاز خروجی از تفکیک گر مرحله اول و سپس نیتروژن باعث کاهش تشکیل میعانات گازی شدند، که این کاهش تشکیل میعانات، به دلیلتاثیر مستقیم گاز تزریقی بر روی خواص سیال بوده در حالیکه این نتیجه با تزریق این سه گاز در محیط متخلخل به خاطر اثرات انتشار ۲ و همچنین تاثیر محیط متخلخل بر روند افزایش فشار، کاملا متفاوت می باشد