سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علی اکبر یحیی آبادی – دانشجوی دکتری سازه،دانشگاه صنعتی امیرکبیر
محسن تهرانی زاده – استاد،دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

مهندسی زلزله برمبنای عملکرد PBEE به عنوان یک روش کارامد و جدید که می تواند مبنایی کمی برای ارزیابی عملکرد لرزه ای ساختمان ها فراهم کند در سالهای اخیر مورد توجه بسیار قرارگرفته است PBEE یک هدف ایده ال و مطلوب است که فراگیر شدن آن مستلزم تخمین دقیق احتمال تجاور یک پارامتر تقاضای مهندسی EDP نظیر حداکثر دریفت طبقه دوران پلاستیک مفاصل و نیروی اعضا از مقداری مشخص می باشد احتمال تجاور EDP از یک مقدار مشخص تابعی از متغیرهای زلزله نظیر بزرگی و فاصله و متغیرهای سازه ای نظیر سختی مقاومت و جرم است و معمولا از ترکیب نتایج حاصل از تحلیل های دینامیکی فزاینده IDAs یک سازه و تحلیل خطی زلزله محاسبه می شود در تحلیل دینامیکی فزاینده شدت هر رکود بعد از انجام هر تحلیل دینامیکی غیرخطی با استفاده از یک کمیت واسط با عنوان شاخص شدت IM افزایش داده شده و تحلیل مجددا برای شدت افزایش یافته انجام می شود.