سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حمید علیزاده علی آباد – کارشناس معماری
یاسر نریمانپور ملکی – کارشناس ارشد معماری
حسن صائب – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری انرژی

چکیده:

یک معمار باید تاثیر ساختمان بر سامانه زیستی محلی را به حداقل برساند با توجه به آنچه مطرح شده است، طراحی پایدار مانعی برای آسایش انسان نیست. یک ساختمان پایدار باید برای ساکنین و استفاده کنندگانش مناسب باشد. این بدین معنی است که باید محیط داخلی را به گونه ای طراحی و اجرا کرد که ایمن، سالم و راحت باشد. برای رسیدن به این مهم ، یک ساختمان می بایست از نظر کلی متعادل بوده و ازعوامل طراحی پایدار یعنی حفاظت از منابع، طراحی بر اساس چرخه زیست و ساخت و سازو بهره برداری با توجه به چرخه دوباره استفاده از منابع برخوردار باشد. انرژی در نظام طراحی برج های بلند مرتبه نقش اساسی دارد. از گرمایش و نورپردازی گرفته تا حمل و نقل ارتباطات. مدارک علمی نشان میدهد که تاثیرات گازهای گلخانه ای حاصل از مصنوعات بشری بر اقلیم و آب و هوای جهانی که عمدتا از صنعت ساختمان است، به طور قابل توجه ی در حال افزایش است. در کل جهان، گرم ترین ۱۰ سال ، از سال ۱۹۹۰ رخ داده است فعالیتهای عمومی در این زمینه شامل استفاده ی بهینه از انرژی و توسعه ی انرژیهای تجدید پذیر در طراحی برج های بلند مرتبه می باشد.