مقاله سیمای اپیدمیولوژیک مرگ و میر کودکان در جمعیت تحت پوشش دانشگاه علوم ‌پزشکی شهید بهشتی در سال ۱۳۹۱ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در بالینی پرستاری و مامایی از صفحه ۶۲ تا ۷۱ منتشر شده است.
نام: سیمای اپیدمیولوژیک مرگ و میر کودکان در جمعیت تحت پوشش دانشگاه علوم ‌پزشکی شهید بهشتی در سال ۱۳۹۱
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مطالعه اپیدمیولوژیک
مقاله کودک
مقاله مرگ و میر
مقاله ناهنجاری های کروموزومی
مقاله سوانح

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: تاج الدینی فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: دلبرپوراحمدی شهناز
جناب آقای / سرکار خانم: اهدایی وند فرناز
جناب آقای / سرکار خانم: مقیمی دهکردی بیژن
جناب آقای / سرکار خانم: ترکمن نژاد شریف
جناب آقای / سرکار خانم: فرسار احمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: یکی از شاخص های مهم توسعه و سلامت در کشورها، میزان مرگ و میر کودکان زیر ۵ سال می‌ باشد. بنابراین ترسیم دقیق چهره مرگ و میر کودکان در جامعه، به منظور شناسایی علل بروز و یا عوامل قابل اجتناب جهت طراحی مداخلات و جلوگیری از مرگ های مشابه، از جمله مهم ترین راهکارها برای کاهش این میزان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی مرگ و میر کودکان ۱ تا ۵۹ ماهه در منطقه تحت پوشش دانشگاه علوم‌ پزشکی شهید بهشتی در سال ۱۳۹۱ انجام شد.
روش بررسی: این پژوهش‌ از نوع مقطعی و توصیفی بود. در این مطالعه کلیه مرگ های کودکان ۱ تا ۵۹ ماهه در محدوده تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در سال ۱۳۹۱ که از فرم اطلاعات اولیه و پرسشنامه ‌های استاندارد اداره سلامت کودکان وزارت بهداشت استخراج شده بود، مورد بررسی قرار گرفت.
یافته‌ها: تعداد مرگ و میر کودکان ۱ تا ۵۹ ماهه ۳۸۳ مورد بوده است که بیشترین فراوانی (%۵۷٫۸) در محدوده سنی ۱ تا ۱۲ ماه مشاهده شد. بیش از نیمی از کودکان فوت شده پسر بودند (%۵۲٫۵). بیشترین علل فوت کودکان به ترتیب مربوط به ناهنجاری های مادرزادی و کروموزومی (%۱۷٫۵)، حوادث و سوانح (%۱۵٫۴) و سرطان ها (%۱۱٫۲) گزارش شد.
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر، طراحی مداخلاتی از قبیل مشاوره ژنتیک در زوجین پر خطر، آموزش والدین و کودکان در خصوص پیشگیری از سوانح و حوادث و آگاهی همگانی در مورد علائم هشدار دهنده سرطان ها و بیماری های سیستم تنفسی به منظور کاهش مرگ و میر کودکان ضروری می‌ باشد.