سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مرتضی شعبانی کوچصفهانی – دانش آموخته کارشناسی ارشد طراحی و برنامه ریزی شهری و منطقهای
بهمن اسفندیارجهرمی – دانشجوی دکترای مهندسی محیط زیست و زیرساخت – دانشگاه پلیتکنیک میلان
کرامت الله زیاری – دکترای جغرافیای شهری و برنامه ریزی شهری

چکیده:

یکی از مواردی که کمتر مورد توجه برنامهریزان و مدیران بحران در کشورهای حادثهخیز دنیا قرار گرفته است، برنامهریزی بر مبنای سناریوی بدترین حالت ممکن بوده است؛ لیکن بسیاری از بحرانهای بزرگ سالهای اخیر مانند زلزله ۱۱ مارچ ۲۰۱۱ ژاپن نمونه هایی هستند که با بدترین وضعیت ممکن و وقوع همزمان مخاطرات با یکدیگر و اختلال و خرابی توأمان زیرساختها به وقوع پیوستهاند. پژوهش حاضر با بررسی گزارشات و منابع کتابخانهای به بررسی رویکرد نوین برنامهریزی بر مبنای سناریوی بدترین حالت ممکن میپردازد. نتایج حاصل از این پژوهش میتواند راهکاری در جهت ارتقای کیفیت برنامهریزی در مراحل پیشگیری و مقابله با بحران قلمداد شود.