سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: دومین همایش ملی معماری و شهرسازی در گذر زمان

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

رضا فراشی – دانشجوی دکترای تخصصی معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

چکیده:

در این مقاله فضای بینابین به عنوان عامل بالقوه ای برای تبدیل شدن به فضای شهری گرد هم آوردن شهروندان با گرایشهای متفاوت درکنار هم و زمینه ای برای تعاملات اجتماعی، طرح شده است . چرا که معتقدیم یکی از اشکالات عمده در نظام شهری کشورمان مسالهشهروندی و بازگرداندن روحیه شهروندان در قبال شهرشان است . لذا با رویکردی توصیفی نگاهی داریم به مفاهیم مکان، فضا، فضایبینابین، فضای عمومی، نقش فضاهای بینابین و فضاهای عمومی در تعاملات اجتماعی، تا بتوان سمت و سویی یافت در جهت شهریمطلوب با شهروند واقعی که در مقابل شهرش مسول و نسبت به آن متعهد است.