سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش ملی بحرانهای زیست محیطی ایران و راهکارهای بهبود آنها

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

گلشن شیرنشان – دانشجوی رشته محیط زیست،دانشکده منابع طبیعی،دانشگاه تربیت مدرس
علیرضا ریاحی بختیاری – استادیار گروه محیط زیست،دانشکده منابع طبیعی،دانشگاه تربیت مدرس
سید جعفر سیف آبادی – استادیار گروه بیولوژی دریا،دانشکده منابع طبیعی،دانشگاه تربیت مدرس
ثمر مرتضوی – مربی گروه محیط زیست،دانشگاه ملایر

چکیده:

در این تحقیق میزان عنصر مس وروی در بافت نرم صدف خوراکی صخرهای و رسوبات شمالی ساحل جزیره قشم با هدف بررسی میزان آلودگی محیط و موجودات منطقه به خصوص صدف خوراکی صخرهای اندازهگیری گردید.بدینمنظور نمونهبرداری از رسوبات بستر از ۳ ایستگاه با ۵ تکرار صورت گرفت. همچنین نمونهبرداری از صدف خوراکی صخرهای از ۳ ایستگاه مزبور انجام پذیرفت که پس از زیستسنجی و توزین صدف، میزان عنصر روی و مس در رسوبات سطحی و بافت نرم صدف خوراکی صخرهای توسط دستگاه جذب اتمی شعله اندازهگیری گردید. نتایج حاصله نشان داد که میانگین روی و مس در رسوبات بترتیب به میزان ۷۲٫۸۲mg/kg و ۴٫۳۱mg/kg و در بافت نرم صدف بترتیب ۱۳۴۴٫۹۶mg/kg و ۱۹۶mg/kg بود این مقادیر در مقایسه بااستانداردهای جهانی در مورد رسوبات در حد قابل قبول ولی در مورد صدف خوراکی صخرهای از حد مجاز فراتر رفته و در نتیجه برای آبزیان نامناسب میباشد. همچنین از نظر بهداشتی میزان درمعرض قرارگرفتن انسان به فلزات روی و مس از طریق مصرف صدف خوراکی محاسبه و با میزان MRL دهانی وPMTDI مقایسه گردید که میزان محاسبه شده روی بیشتر بود و این نشان داد که خوردن این صدف از نظر فلز روی مضر میباشد.