سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین سمینار ملی امنیت غذایی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

بابک کرمی – دکتری شیلات, دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
سارا کرمی – کارشناس ارشد شیلات, دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
مهسا حاجی صفرعلی – کارشناس ارشد شیلات, دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال

چکیده:

جیوه به علت دارا بودن خاصیت پایداری و تجمع زیستی در بافتهای جانوری, به عنوان یک آلاینده زیستی و عنصری با سمیت بالا شناخته شده است.جیوه در زنجیره های غذایی آبی تجمع یافته و اغلب در سطوح بالا در ماهیان شکارچی نظیر اردک ماهی قرار می گیرد. مصرف ماهیان با غلظت بالایجیوه سبب بروز مسمومیت و اختلالات عصبی و کلیوی می شود. در این مطالعه از دو منطقه آبکنار و شیجان )بخش غربی و شرقی تالاب انزلی( نمونهبرداری از آب تالاب و اردک ماهی صورت گرفت. هدف از این تحقیق بررسی میزان آلودگی آب تالاب انزلی به جیوه و میزان تجمع آن در بافت عضله اردک ماهی بود. نمونه های اردک ماهی بلافاصله پس از صید همراه با یخ به آزمایشگاه منقل گردید و با استفاده از دستگاه جذب اتمی شعله ای غلظت جیوه در آب و بافت عضله نمونه ها اندازه گیری شد. میزان جیوه در نمونه های آب منطقه آبکنار و شیجان پایین تر از حد تشخیص دستگاه بود ولی در نمو نه های بافت عضله اردک ماهی مناطق آبکنار ۰/۰۰۴ و شیجان ۰/۰۷۵قسمت در هزار غلظت فلز جیوه اندازه گیری شد که بیانگر تجمع زیستی این فلز در اردک ماهی می باشد. با وجود این تجمع, غلظت فلز جیوه پایین تر از حد استاندارد سازمان بهداشت جهانی و سازمان غذا و دارو آمریکا می باشد.