مقاله سنجش سطوح توسعه یافتگی شهرستان های استان همدان (با تاکید بر رویکرد تحلیل منطقه ای) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در برنامه ریزی منطقه ای از صفحه ۱۹ تا ۳۰ منتشر شده است.
نام: سنجش سطوح توسعه یافتگی شهرستان های استان همدان (با تاکید بر رویکرد تحلیل منطقه ای)
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله توسعه یافتگی
مقاله مدل تاکسونومی عددی
مقاله مدل موریس
مقاله امتیاز استاندارد شده
مقاله تحلیل خوشه ای
مقاله همدان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: تقوایی مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: صالحی مریم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
شناخت وضعیت موجود مناطق از لحاظ شاخص های توسعه و مقایسه آنها با یکدیگر، اولین مرحله در برنامه ریزی های منطقه ای و ایجاد تعادل و تامین عدالت اجتماعی بین مناطق بشمار می رود. هدف از تحریر این مقاله، تعیین درجه توسعه یافتگی شهرستان های استان همدان و تحلیل نابرابری های منطقه ای در این استان می باشد. روش پژوهش، توصیفی–تحلیلی است. شاخص های مورد بررسی متشکل از ۳۹ شاخص، شامل شاخص های بهداشتی– درمانی، آموزشی، فرهنگی– اجتماعی، اقتصادی، صنعتی، کالبدی و زیربنایی می باشد. جهت تعیین درجه توسعه یافتگی شهرستان ها، از مدل های تاکسونومی عددی، موریس و امتیاز استاندارد شده استفاده شده است. هم چنین با استفاده از روش تحلیل خوشه ای، شهرستان های استان از نظر سطح توسعه یافتگی، در ۳ گروه همگن طبقه بندی شدند. در این راستا برای تجزیه و تحلیل داده ها، از نرم افزارهایSPSS ، Excel و برای ترسیم نقشه ی سطوح برخورداری شهرستان ها از نرم افزار  Arc GIS 10استفاده شده است. نتیجه حاصل از پژوهش نشان داد که: شهرستان همدان به عنوان برخوردارترین و شهرستان کبودرآهنگ در دو تکنیک امتیاز استاندارد شده و موریس و شهرستان فامنین در تکنیک تاکسونومی به عنوان محروم ترین شهرستان های استان می باشند. هم چنین نتایج سطح بندی مناطق نشان می دهد که: الگوی حاکم بر ساختار فضایی استان همدان، الگوی مرکز- پیرامون می باشد، که این مساله لزوم توجه به برنامه ریزی منطقه ای را ضرورت می بخشد.