مقاله سنجش رفاه استان های ایران: رهیافت تابع رفاه غیرپارتویی و تجزیه پذیر نسبت به جمعیت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در مدلسازی اقتصادی از صفحه ۳۱ تا ۴۶ منتشر شده است.
نام: سنجش رفاه استان های ایران: رهیافت تابع رفاه غیرپارتویی و تجزیه پذیر نسبت به جمعیت
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رفاه
مقاله تابع کاردینالی
مقاله سن تعمیم یافته

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شهیکی تاش محمدنبی
جناب آقای / سرکار خانم: شهیکی تاش مجتبی
جناب آقای / سرکار خانم: شیوایی الهام

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در این مقاله برای ارزیابی رفاه اجتماعی در استان های ایران از شاخص کاردینالی سن و کشش تابع رفاه اجتماعی نسبت به برابری و کارایی استفاده شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که بیش ترین سطح رفاه در استان های ایران مربوط به استان تهران با ضریب رفاهی ۸۰٫۹۳، استان بوشهر با ضریب رفاهی ۵۸٫۱۲ و استان مرکزی با ضریب رفاهی ۴۷٫۷۶ بوده و کم ترین سطح رفاهی مربوط به استان سیستان و بلوچستان با ضریب رفاهی ۵٫۵۹ می باشد. هم چنین تناسب معناداری بین رفاه و میزان جمعیت بین استان های کشور وجود ندارد. بنابراین پیشنهاد می شود در برخی استان ها از جمله استان های تهران، اصفهان، خوزستان و خراسان رضوی با افزایش درآمد سرانه و در برخی دیگر از جمله استان های یزد و همدان با کاهش سطح نابرابری درون استانی سطح رفاه بهبود یابد.