سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش ملی صدسال معماری و شهرسازی ایران معاصر

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

لیلی سلطان زاده – دانشجویکارشناسی ارشد معماری

چکیده:

سنت به معنی حقایق یا اصولی است که منشا الهی دارد و درطی تاریخ زندیگ زمینی بشر همواره با آدمی بوده است اما با تحریف معنای سنت و با فراموشی آن جامعه به سوی بی هویتی پیش رفته است هنرومعماری نیز با امر قدسی پیوند ذاتی دارد و با قوانین حاکم برطبیعت درهماهنگی است بنابراین برای استفاده درست ازین هنر باید استفاده از سنتهای الهی را دراین هنر اموخته باشیم هنرمعماری درایران از سابقه ای طولانی برخوردار است و درگذشته معماران هنردوست با تکیه برسنت درمعماری پدیده های شگرفی را به وجود آورده اند که دربسیاری از موارد اصول آن ریشه هنر معماری جهان نیز شده است با این حال دردوران معاصر ایران برای درک مبانی معماری سنتی ایران ابهاماتی وجود دارد معماری معاصر ایران برای بازیافتن هویت اصلی خود با جامعه ای روبروست که درحال صنعتی شدن است و درایران گذر ازجامعه سنتی به جامعه مدرن بدون ایجاد زیرساخت های لازم باعث آشفتگی درهنر و معماری این سرزمین شده است.