مقاله سنتز نانوذرات نقره با روش احیاء شیمیایی و روش بیوسنتز و بررسی اثرات ضد باکتری آنها که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در دی ۱۳۹۱ در علوم پزشکی رازی (مجله دانشگاه علوم پزشکی ایران) از صفحه ۶۵ تا ۷۴ منتشر شده است.
نام: سنتز نانوذرات نقره با روش احیاء شیمیایی و روش بیوسنتز و بررسی اثرات ضد باکتری آنها
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نانوذرات نقره
مقاله اثرات آنتی باکتریال
مقاله میکروسکوپ الکترونی عبوری
مقاله سوپرناتانت باکتریال

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محتشمی مهناز
جناب آقای / سرکار خانم: سپهری سرشت سعید
جناب آقای / سرکار خانم: اصلی اسماعیل
جناب آقای / سرکار خانم: برومند محمدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمی احمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: نانوذرات نقره به دلیل خاصیت ضد عفونی کنندگی کاربردهای وسیعی در زمینه پزشکی و درمان عفونت های باکتریایی دارند. سنتز شیمیایی، بیوسنتز و خواص آنتی باکتریال نانوذرات نقره قبلا مورد مطالعه قرار گرفته، اما با توجه به هزینه بالای سنتز شیمیایی آنها و افزایش مقاومت باکتری ها به آنتی بیوتیک ها، بررسی بیوسنتز نانوذرات نقره و نیز تاثیر آنها بر سویه های بالینی و استاندارد باکتری های مختلف دارای اهمیت بسزایی می باشد.
روش کار: نانوذرات نقره به دو روش احیاء شیمیایی و بیوسنتز با استفاده از سوپرناتانت باکتریال سنتز شدند و اندازه و توزیع اندازه ذرات با میکروسکوپ الکترونی عبوری مورد بررسی قرار گرفت. سپس نانوذرات سنتز شده به روش احیاء شیمیایی به منظور بررسی اثر ضد باکتریایی، به محیط کشت TSB حاوی سویه های مختلف باکتری ها درون لوله آزمایش اضافه شدند و کمترین غلظت مهارکنندگی آنها محاسبه شد.
یافته ها: نانوذرات سنتز شده به روش احیاء شیمیایی مونودیسپرسیتی بالایی داشتند، در حالی که روش بیوسنتز، نانوذراتی با پلی دیسپرسیتی بالا سنتز نمود. نانونقره کوچک تر حاصل از احیاء شیمیایی، فعالیت خوبی بر ضد باکتری های گرم منفی و گرم مثبت داشت و در غلظت ۰٫۲ میلی مولار از رشد تمام باکتری ها جلوگیری کرد، اما نانوذرات درشت تر فعالیت بسیار کمتری داشتند.
نتیجه گیری: روش بیوسنتز با استفاده از باکتری ها روشی کم هزینه است، اما نانوذرات پلی دیسپرس ایجاد می کند. نانوذرات نقره با توجه به فعالیت خوب آنتی باکتریال، می توانند جایگزین مناسبی برای آنتی بیوتیک ها باشند، اما باید توجه شود که میزان مقاومت سویه های بالینی در مقایسه با سویه های استاندارد بالاتر می باشد و باید پیش از تجویز نانوذرات، مقاومت باکتری ها نسبت به آنها مورد بررسی قرار گیرد.