سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

شبنم علیزاده – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد مهندسی کشاورزی (گرایش باغبانی) دانشکده کشا
ولی ربیعی – استادیار دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر
مهدی طاهری – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی زنجان
هادی ذبیحی – کارشناس ارشد سازمان جهاد کشاورزی استان اردبیل

چکیده:

سرمای دیررس بهاره یکی از فاکتورهای مهم و عامل محدود کننده رشد در درختان گردو به شمار می آید. از اینرو در امر سلکسیون ژنوتیپ های گردو توجه بیشتری را می طلبد. بنابراین شناسائی و جمع آوری ژنوتیپ های مقاوم به سرمای دیر رس بهاره اولین گام در برنامه های اصلاحی به شمار می رود. در ایستگاه تحقیقاتی کهریز ارومیه متجاوز از ۶۰۰ نوع ژنوتیپ گردو وجود دارد که انتخاب ارقام برتر و مقاوم در مقابل سرمای دیررس بهاره از اهمیت ویژه ای برخوردار است . در این خصوص بررسی برخی از صفات فنولوژیکی و پومولوژیکی ارقام مقاوم به سرما هدف اصلی این پژوهش بوده است و لذا از بین ژنوتیپ های موجود تعداد ۱۵ رقم در سه تکرار از آنها را انتخاب و در طول سالهای ۱۳۸۸ و ۱۳۸۹ برخی از صفات مندرج در دیسکریپتور گردو مورد بررسی و تحقیق قرار گرفتند. این ژنوتیپ ها در مقایسه با سایر ارقام موجود دارای محصول بیشتری بوده و کیفیت محصول آنها از مرغوبیت بیشتری برخوردار بودند. میوه این درختان منتخب از نظر خصوصیات پوسته استخوانی (دارای سطح بیرونی صاف، و از نظر مغز، رنگ روشن و برجسته و خوشمزه) و دارای وزنی معادل ۸/۱ تا ۱۳/۶ گرم و میانگین وزن مغز آنها برابر ۳/۶ تا ۷/۵ گرم که حدوداً ۴۶ تا ۵۵ درصد وزن میوه را تشکیل می دادند. میانگین درصد چربی میوه ها بین ۵۷ % تا ۷۳ % ومیانگین پروتئین خام آنها از ۱۳/۶ تا ۲۰/۸% متغیر بود. در این مطالعات بررسی های لازم از نظر پیوند زنی و تأمین شرایط مناسب رشد برآورد شده است.