مقاله سلامت جسمانی و عوامل اقتصادی، اجتماعی موثر بر آن در سالمندان شهر تهران – تحت پوشش منطقه دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر و آبان ۱۳۹۲ در مجله دیابت و متابولیسم ایران (مجله دیابت و لیپید ایران) از صفحه ۲۹ تا ۳۷ منتشر شده است.
نام: سلامت جسمانی و عوامل اقتصادی، اجتماعی موثر بر آن در سالمندان شهر تهران – تحت پوشش منطقه دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سالمند
مقاله عوامل اجتماعی اقتصادی
مقاله فعالیت های روزمره زندگی (ADL)
مقاله عملکرد فیزیکی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علی زاده مهتاب
جناب آقای / سرکار خانم: رحیمی اعظم دخت
جناب آقای / سرکار خانم: آرشین چی معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: شریفی فرشاد
جناب آقای / سرکار خانم: ارزاقی سیدمسعود
جناب آقای / سرکار خانم: فخرزاده حسین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: این مطالعه به بررسی سلامت جسمانی گروه های مختلف سنی سالمندان در شهر تهران می پردازد. این مطالعه می تواند با تعیین تفاوت های وضعیت سلامت جسمانی و اولویت های مراقبتی درگروه های سنی سالمندان و نیز تاثیر عوامل اقتصادی  -اجتماعی بر سلامت جسمانی افراد سالمند به سیاست گذاری های بهداشتی مورد نیاز آنان کمک کند.
روش ها: این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی است که به روش تصادفی در سال ۱۳۸۹ بر روی ۴۰۲ سالمند ۶۰ ساله و بالاتر، ساکن شهر تهران در منطقه تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام شد. پرسشنامه ها به روش مصاحبه چهره به چهره و در چند مورد خاص با مصاحبه تلفنی تکمیل گردید. ابزارهای جمع آوری داده ها پرسشنامه در سه قسمت اطلاعات دموگرافیک، تست ابزار سنجش توانایی انجام فعالیت های روزمره زندگی (ADL) و پرسشنامه عملکرد فیزیکی فرم کوتاه SF-36 بوده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه ۱۵ و نیز نرم افزار Stata و آزمون های کروسکال والیس و کای دو و مدل رگرسیون رتبه ای چند متغیره (ordered regression polytomos) استفاده شد.
یافته ها: بر اسا س نتایج ۴۵ درصد از افراد سالمند درگروه سنی (۶۰ تا ۶۹) سال و ۳۶٫۵ درصد در گروه سنی (۷۰تا ۷۹) ساله و ۱۸٫۵ درصد در گروه سالمندان بالاتر از ۸۰ سال قرار داشتند. میانگین سن افراد مورد بررسی در پژوهش حاضر ۸٫۹±۷۱٫۵ بود (زنان ۸٫۲±۷۲٫۰۷ و میانگین سن مردان ۸٫۹±۷۱٫۱). درحدود ۱۸٫۲ درصد سالمندان مورد بررسی برای انجام فعالیت های روزمره زندگی وابسته، ۲۲٫۳ درصد نیمه مستقل و ۵۹٫۵ درصد آنان مستقل بودند. از نظر عملکرد فیزیکی نیز ۲۹٫۶% سالمندان دارای محدودیت شدید و۳۲٫۶ % محدودیت متوسط و ۳۷٫۸% نیز فاقد محدودیت در عملکرد فیزیکی بودند. سلامت جسمانی سالمندان (توانایی انجام فعالیت های روزمره زندگی و عملکرد فیزیکی) با متغیرهای سن، جنس، تاهل، تحصیلات، وضعیت اشتغال، منبع درآمد، وضعیت بیمه، وضعیت مسکن و همراهانی که با سالمند زندگی می کنند ارتباط معنی داری نشان داد. ولی در آنالیز رگرسیون چند متغیره و با حضور متغیرهای مخدوش کننده سن و زن بودن سالمند بیشترین اثر را در توانایی انجام فعالیت های روزمره زندگی سالمند داشت. همچنین در مورد عملکرد فیزیکی سالمند نیز سن، زن بودن، بدون همسربودن و وابستگی مالی سالمند به دیگران بیشترین تاثیر را بر عملکرد فیزیکی داشتند.
نتیجه گیری: سالمندان پیرتر و زنان سالمند در انجام فعالیت های روزمره زندگی ناتوان تر به نظر می رسند. همچنین در این مطالعه سالمندان پیرتر، زنان، سالمندان بدون همسر و سالمندانی که از نظر مالی وابسته به نهادهای حمایتی، همسر، فرزندان، اقوام و سایرین بودند از عملکرد فیزیکی ضعیفی برخوردار بودند.