سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی توسعه پایدار در مناطق خشک و نیمه خشک

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

الهه صابر – کارشناسی ارشدبرنامه ریزی شهری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد،گرو
سمیه احمدی نژاد – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری، دانشگاه مازندران،گروه جغرا

چکیده:

یکی از مسائل و مشکلات گردشگری در ایران از جمله استان یزد،عدم توازن در سازمان فضایی و عدم سلسله مراتبت مبتنی بر رابطه تعاملی میان نواحی گردشگری است. رتبه بندی زیرساخت های گردشگری وتوزیع متعادل زیرساخت ها و تعدیل نابرابری در نواحی مختلف، یکی از اقدامات اساسی توسعه پایدار گرشگری است. بنابراین، در برنامه ریزی های آمایش سرزمین به منظور هدایت گردشگران با توجه به امکانات و زیرساخت های گردشگری و همچنین برای رفاه گردشگران و کاهش آسیب های زیست محیطی رتبه بندی نواحی ضروری است. هدف این مقاله، سطح بندی بر اساس برخی از عوامل موثر در جذب گردشگر با بهره گیری از مدلTOPSIS است. روش پژوهش، توصیف – ی تحلیلی است. برای تجزیهو تحلیل داده ها از مدلTOPSISو برنامهSPSS استفاده شده است.نتایج اولیه نشان می دهد که با توجه به معیارهای در نظر گرفته شده در سطح بندی شهرستانها ،شهر یزد از نظر دارا بودن زیر ساخت های گردشگری در سطح یک قرار دارد