سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی باستان شناسی و معماری سازه های آبی دزفول

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

مرتضی بدخشان – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول

چکیده:

در بعضی از محله‌های شهر به سوی برای دستیابی به آب قنات که از زیر زمین می‌گذشت مسیری حفر شده بود. بین مسیرهای دستیابی به آب قنات که به وسیله پله به پایین می‌رفت در گویش محلی دزفولی سربطاق گفته می‌شد. تعداد پله‌های سربطاقها با توجه به عمق آب قنات متفاوت بود که به طور متوسط هر سربطاق حدود ۳۵ تا ۴۰ پله داشت. آب این سربطاقها از طریق قنات هایی بود که آب را از رودخانه می‌گرفتند و پس از عبور از کیلومترها در زیر زمین محله‌های شهر و زمین‌های کشاورزی دور از رودخانه می‌رساندند . این مقاله که حاصل تجارب شخص نویسنده است علاوه‌بر ارائه اطلاعات دقیق در مورد بعضی از سربطاقها امروز آثاری بر روی زمین نیست اما می‌توان با خاک‌برداری از دهانهای ورودی تعدادی از آن‌ها که محدوده مشخصی دارند . آن‌ها را جهت احیای میراث فرهنگی و بازدید علاقه‌مندان و گردشگران و ایجاد جاذبه‌های توریستی منطقه بازسازی و نوسازی کرد .